İllerin Rakımları (Yükseklik) Ve Sıralanması – İllerin Kara yolu ve Uydu üzerinden rakım sıralaması.

11.12.2013 – Bu sayfada okuduğunuz illere ait rakım ve rakamları, mümkün olduğunca doğruluğu kabul edilmiş şekline göre yazmaya çalıştım ve çalışmaktayım. İllerin rakımlarında göz önüne alınan ölçüm; o ilin Valilik veya var ise Tren Garı merkez alınıyor.

Bazı rakımları bizzat gördüm, bazılarını ise telefon ile doğruluğunu tesbit ettirdiğim gibi, bazı rakımlarıda çeşitli televizyon yayınları anında tespit ederek yazdım. Ayrıca; Tanıdığım ve iller arası yolculuk yapan – yapacak olan kişilerden’de özellikle rica ederek, en doğru bilgileri yazmaya çalışmaktayım.

Zaman zaman  sayfama ilçelerin rakımları hakkında sorular gelmektedir. Tüm ilçelerimizin rakam ve rakımlarını araştırıp yazmak istedim fakat; 919 tane ilçemiz var. Bu sayıdaki ilçelerimizi yazmam ise, zamanım konusunu dikkate almasam bile, sayfamın bağlı olduğu işletme ile, yeni bir antlaşma yapmama neden olacaktı. Anlayışınızı umarım. En güzel günler, dileklerimle. Mecit Albayrak

Yedi bölge şehir adları ve rakımları ile birlikte ele aldığım araştırmalarım; ”  Türkiyenin Yedi Bölge Rakımları. ”  veya  ”  Türkiye’nin bölgelere göre yükseklik sıralaması. ” adlı  bölümlerde mevcuttur.

İnternet üzerinden  yaptığım,  ≈ 43 Avrupa ülkesinin başkent rakımları göz önüne alınırsa,  Avrupa’nın en yüksek başkenti ve ülkesi,  İspanya – Fransa arasında bir dağ ülkesi olan Andorra Cumhuriyeti ve başkenti Andorra,  ≈  1100 mt ile en yüksek rakıma sahip bulunmaktadır. ≈ 7 mt ile en düşük rakımlı başkentler ise, Hollanda – Amsterdam  ile İrlanda – Dublin. Toplam 43 ülkenin toprak rakım  ≈ ise, 200 mt isabet etmektedir.  11.10.2014

Asya kıtasında yer alan 48 devlet içerisinde ( Rusya ve Sibirya hariç) Bhutan Krallığının başkenti Thiphumphu, 2319 mt rakım ile en yüksekte yer almaktadır. 2. Yemen / Sana 2273; 3. Afganistan / Kabil 1799 mt. En düşük rakımlı ülke başkentleri ise Maldiv Adaları / Male 7 mt, Timor Adası / Dili ve Abu Dabi ülke ve başkenti 5 mt rakıma sahiptir.  Başkent rakım  ortalamalarına göre; Asya kıtasının ortalaması 427 mt. dir. 28.10.2014

Yer küreyi oluşturan 5 (beş) kıta topraklarının (dozer ile düzleştirildiğini kabul edersek) ortalama yükseltisi (rakımı)  700 mt  tekabül ederken, okyanus ve denizlerin ortalama derinliği ise  3,800 mt tekabül etmektedir. 10.2014 – B. Larousse sayfa 6734 başlık, Kıta açıklaması.  NOT: Beş kıta topraklarının ortalama bilgisi, 2010 yılında hazırlayıp sizlerin bilgisine sunmaya çalıştığım bu sayfa açıklamalarımın sonunda belirttiğim Türkiye rakım ortalaması olan Çankırı – Kırıkkale  (700) rakımına yakın olmaktadır. 09 . 2014

Karayolları rakım ölçümlerine ilaveten; İki ayrı uydunun ilettiği rakımların ortalamasını yazdım. Esasında her iki tarafta doğrudur. Değişen ise, Kişinin ölçüm yaptığı yer ve hava şartlarıdır.   Uzay ölçümlerinde hata oranı, sıfıra  (0)  daha yakındır.10.12.2013 Orta sütun kara yolları -  Sağ sütun, uydu rakım ölçümleridir.

1. Erzurum                          : 1890 mt                      1938 mt            1.   

2. Ardahan                           : 1870  mt                     1809 mt            2.

3. Kars                                : 1768 mt                       1793 mt            3.

4. Hakkari                            : 1748 mt                       1746 mt            4.

5. Van                                  : 1727 mt                      1746 mt             4.

6. Ağrı                                  : 1640 mt                       1634 mt            6.

7. Bayburt                            :1556mt                        1570 mt             7.

8. Bitlis                                 : 1500 mt                      1538 mt             8.

9. Muş                                  : 1404 mt                      1333 mt          11.

10. Şırnak                            : 1350 mt                       1428 mt            9.

11. Yozgat                           : 1301 mt                       1340 mt          10.

12. Sivas                             : 1285 mt                       1296 mt          12.

13. Nevşehir                        : 1250 mt                       1222 mt          13.

14. Niğde                             : 1229 mt                       1221 mt          14--.

15. Erzincan                        : 1214 mt                      1206 mt           15. 

16. Gümüşhane                  : 1153 mt                       1221 mt           14–.

17. Bingöl                            : 1151 mt                       1157 mt          16.

18. Mardin                            : 1083 mt                        946 mt           28.

19.Kayseri                            : 1071 mt                      1087 mt          18.

20. Elazığ                              : 1067 mt                     1106 mt           17.

21. Karaman                        : 1038 mt                      1050 mt          20.

22. Isparta                            :  1035 mt                     1059 mt          19.

23. Afyon                             : 1021 mt                      1038 mt           21.

24. Konya                            : 1016 mt                      1026 mt           22.

25. Kırşehir                          :  978 mt                       1021 mt           23.

26. Malatya                          :  964 mt                         953 mt           27.

27. Burdur                            :  950 mt                        945 mt          29.                  

–. Kütahya                           :  950 mt                         999 mt          25.

29. Tunceli                           :  914 mt                         926 mt          30.. 

30. Uşak                              : 906 mt                           894 mt          32.

31. Siirt                                :  902 mt                         959 mt           26.

32. Aksaray                          :   900 mt                      1015 mt           24.

33. Iğdır                                :  860 mt                         855 mt           33.

34. Ankara                            :  850 mt                        913 mt           31.

35. Gaziantep                       :  843 mt                        847 mt           34.

36. Çorum                           :  801 mt                         811 mt           35.

37. Kastamonu                    :  798 mt                         775 mt           37.

38. Eskişehir                       :  782 mt                         794 mt           36.

39. Bolu                               :  725 mt                         740 mt           39.

40. Çankırı                           :  723 mt                         735 mt           40.

41. Kırıkkale                         :   700 mt                        742 mt           38.

42. Diyarbakır                      :  670 mt                         666 mt           43.

43. Adıyaman                       :  669 mt                         678 mt           41.

44. Kilis                                :  640 mt                         676 mt           42.

–. . Tokat                             :  640 mt                         640 mt            45.

46. Muğla                             :  625 mt                         660 mt           44.

47. Kahramanmaraş           :  568 mt                         630 mt           46.

48. Batman                          :  525 mt                         577 mt           48.

49. Artvin                             :  520 mt                          607 mt          47.

50. Şanlıurfa                        :  518 mt                         513 mt           49.

51. Bilecik                            :  500 mt                         484 mt           50.

52. Amasya                         : 392 mt                          459 mt           51.

53. Denizli                            :  354 mt                         398 mt          52.

54. Karabük                         :  258 mt                         314 mt           53.

55. Kırklareli                         :  209 mt                         210 mt           54.

56. Bursa                             :  155 mt                           90 mt           60.

57. Osmaniye                      :  150 mt                        133 mt            58.

58. Düzce                            :  146 mt                        149 mt            56.

59. Balıkesir                         :  139 mt                         148 mt           57.

60. İstanbul                          :  120 mt                          22 mt            73.

61. Antakya-Hatay               :   85 mt                            89 mt           61.

62. Manisa                           :   74 mt                           71 mt            63.

63. Aydın                             :   64 mt                          152 mt            55.

64. Edirne                            :   42 mt                           66 mt            64.

65. Antalya                           :    39 mt                          43 mt            69.

66. Sakarya-Adapazarı         :  31 mt                           31 mt            71.

67. Adana                             :   23 mt                          33 mt            70.

68. Bartın                              :   19 mt                           27 mt           72–.

69. Sinop                              :    17 mt                           9 mt            77–.

70. Tekirdağ                         :   10 mt                           53 mt            66.

..  .  Trabzon                        :   10 mt                           49 mt             67.

–  . Zonguldak                      :  10 mt                          124 mt            59.

73. Mersin-İçel                     :     6 mt                           11 mt            76.

74. Rize                               :     6 mt                           44 mt            68.

75. Giresun                          :     5 mt                           81 mt            62.

—. Yalova                            :     5 mt                             9 mt            77

77. Samsun                         :     4 mt                           27 mt            72..

78. Çanakkale                     :     3 mt                           15 mt             75.

—. Kocaeli -İzmit                 :    3 mt                            59 mt             65.

80. Ordu                              :    3 mt                             20 mt            74.

81. İzmir                               :    2 mt                             5 mt              78.

02 . 2011   Mecit  ALBAYRAK

Balın kalitesinde ENAZ olması gereken şık ve oranları.

Arıcılık üzerine seyrettiğim bir programda konuşan profesör: Balın kalitesi, balın içinde bulunan ve prolin denen bir enzim miktarı ile bilinir. Bu miktar ise kilo gramda, 800 mğ olarak tespit edilmiştir. Bazı hallerde ise 850 mğ kadar çıkar. Gerçek balın TAM kalitesinin tespiti için, 27 çeşit analiz yapılmalıdır. Bunun içinde (2013 fiatları ile) 1,300 TL ödenmesi  gerekiyor,  demişti. (yaklaşık anlatımım)

Altı yıldır ‘bi hakkı’ ile arıcılık yapmaya çalışıyorum.  Ne yaptığımı ve nasıl yaptığımı biliyorum. Bu yaptığım çalışmalarımın karşılığını az çok aldım – alıyorum. Lakin, yaptıklarımın bilimsel değerlerini bilmiyor-d-um. Durduğum yerde bilmemde mümkün değildi. Bu senede, cuzi miktarda bal ürete bildim. Yaptığım masraf, emek ve gecen zamanım acısından bakılırsa, aldığım bal maddi olarak hiç bir şey. Öyle iken, Eylül ayı içerisinde üşenmedim ve ürettiğim baldan bir miktarı yanıma alıp, T. CKonya İl Tarım Müdürlüğünün Laboratuvar bölümüne gittim. Prolin, Fruktoz, Glikoz ve Sakkaroz (çay şekeri) miktarı için; diğer masraflarım hariç, 175 TL ödedim. Ve sonucumu aldım.

Prolin : 1 Kğ / 722,03 mg  –  Fruktoz / Glukoz Oranı (m / m) : 1,12 –  Fruktoz + Glukoz : 100 gr / 73,42 gr  –  Sakkaroz (çay şekeri) : 100 gr / 0,59 gr  –  Fruktoz : 100 gr / 38,86 gr  –  Glukoz : 100gr / 34,55 gr.

Devlet, 2012 yılında  yayınladığı Bal Tebliği kararnamesinde, hakiki doğal balda olması gereken 13 kriteri ve oranlarını belirtmişti. Bir tv programın’ da seyretttiğim profesör ise, gerçek balda olması gereken 27 çeşit kriter olduğunu söylemişti.  Anlaşılan devletin gerekli gördüğü şartnameler ile üniversite-ler-in gerekli gördüğü kriterler farklı.

Devletin yayınladığı tebliğde :

Fruktoz + Glikoz (enaz) : 100gr / 60 gr. (benim balımda 73,42) – Fruktoz – Glukoz : 0,9 / 1,4 (benim balımda 1,12) – Prolin (enaz) : 1 Kg / 300 mg (benim balımda 722,03) – Sakkaroz (en fazla) : 100 gr / 5 gr (benim balımda 0,59 gr)

İlaveten, balımın tahlilini resmi kurumda yaptırdığımı belirttim. Devlet, 13 kriter arıyorken neden (2) 6 kriter? Demek ki, elzem olan bu kriterler. 14.12.2014

Türkiyede Kamu Kurumlarının Özelleştirilme Nedeni.

11.12.2013 – Bu yazımı -daha önce- face üzerinde paylaştığım da sitem hacklenmişti.

1978 yılının başında kurulan CHP – Azınlıklar hükümeti zamanında;  Başbakan Bülent Ecevit’e  Dünya Bankası bir rapor, diğer bir tabir ile  ” emirname ”  gönderiyor. Emir namenin içeriği özetle şu : T. C. ve Hükümeti olarak, elinde bulunan tüm devlet malı fabrika ve kurumları özelleştirecek ve satacaksın.  Ecevit  bu emrivakiye karşı çıkıyor.

Yine yıl, 1978 sonu veya 79 başları. Zamanın ABD büyük elçisi başbakanlığa çıkıp, gerekçesini açıklayıp (benzer şekilde): Sayın ( Ecevit) Başbakan; Edindiğimiz bilgiler  doğrultusunda S.S.C.B. de bazı askeri hareketlilik var. Bu durumu daha net öğrenmek istiyoruz. Bunun için İncirlik Üssünden U2 casus uçağının kaldırılıp; Sovyet toprakları üzerinde keşif yaptırmak istiyoruz, bunun içinde izniniz gerekiyor, der.

1960’lı yılların başlarında aynı niyet doğrultusunda, İncirlikten kaldırılan U2 casus uçağını fark eden S. S. C. B. uçağı havada iken imha edip  Türkiye’ye  “Ultimatom” veriyorlar. Uçak, kime hizmet ederse etsin sonuçta Türkiye’den kaldırılmış. Rusların hedefi de  haliyle; Türkiye oluyor.

Bu durumu, O günden bu güne gelmiş – geçmiş bütün hükümetler biliyor. Hal böyle iken,  ABD’nin isteklerini kabul edip;  Türk Devleti ve Milletini kan revan içinde bırakmayı  göze almanın en kibar yolu;  ‘Uşaklık’ tır. Ecevit ise hiç bir zaman, makamının devamlılığı ve şahsi çıkarları için -geçmiş örneklerinde de  olduğu gibi- kabul etmemişti. Vay! Sen’misin bu emri yerine getirmeyen!

Şimdi yazacaklarımı; Elinizi vicdanınıza koyarak okuyun ve değerlendiriniz.

Sene 1979. O günün şartlarında;  Bir hafta;  Üç gün önce hatta ‘O’ gün  -o zamanın bakkallarında- market ve toptancılarında, petrol ofislerinde olan her türlü yiyecek ve petrol dahil yakacaklar bir anda yok oldu – olmaya başladı. Nasıl yok oldu? Dışarıdan getirilen petrol gelmedi – gönderilmedi. Rafineri çalıştırılamadı. Evlerde tüp gaz bitti.  Ampul, çay, şeker vb her türlü katı ve sıvı yağın imal edildiği yerler, üretimi bıraktı veya stoka yöneldi, toptancıya erzak verilmedi. Toptancı bakkallara nakliyatı kesti. Motorlu araçlar, petrol olmadığı için çalıştırılamadı. Adalet Partisi lideri Süleyman Demirel, bu gelişmelerin nedenini -bilmemesi mümkün değil- çok iyi bildiği halde, kendi menfaati doğrultusunda;  ‘Parsayı toplamasını’  çok iyi bildi.

Size soruyorum!  Bir ülkede bu tip bir olayın olması için;  Top yekün bir savaş, salgın bir hastalık, tüm ülkeyi etkileyen bir deprem vs, vs, olması gerekmez’mi??  Ne oldu’da  her şey bir anda yok oldu! Ve, Ne oldu da  her şey bir anda meydanları, tezgahları doldurdu? Cenabı Allah , yedi göğü aralayıp nimetlerini bizemi gönderdi? Ne oldu?

Evet  Allah huzurunda, kulunun karşısında elinizi vicdanınıza koyacağınız yer, bu sorumun cevabıdır.

Ve 1979 yılı  5 Aralık günü,  milletvekili ara seçimleri yapıldı. Adalet Partisi 5 milletvekilinin tamamını kazandı. Ecevit aynı akşam saatlerinde istifa etti. Ecevit ve CHP’ye ad konuldu: Ecevit (CHP) demek, yokluk demektir!  Ne yazık’ki; (dış devletlerin isteklerini emir addedenler ‘yardımcı kuvvetlerin’ desteği ile kahraman olarak gösteriliyorken)  ABD’nin isteklerini yerine getirmeyenlerin hali, bu oluyor. Acaba bu gerçekleri halkımızın ne kadarı biliyor. Ecevit in istifasının hemen sonrasında, Türkiye de her şey bulunmaya başladı !!!

1980 yılı Ocak ayında, dışarıdan destekli Adalet Partisi Hükümeti güven oyu aldı. Başbakan  Süleyman Demirel ile 1966 yılından beri tanışık olan ve bir ara ABD de bulunan Turgut Özal; Başbakanlık Müsteşarlığı ve DPT müsteşar vekilliğine getirildi. Bu ikilinin  yaptığı en büyük tasarı ve kanun ne olmuştu dersiniz!  ABD ( Dünya Bankası)’nın istediği, Ecevit’in kabul etmediği;  Devlet mallarının satılması emri;

24 OCAK KARARNAMESİ ADI İLE KABUL EDİLDİ!! Bu kanun, hükümet olmanın ‘diyeti’  idi.

Heyhat’ki  O Süleyman Demirel, Türkiye’de yapılan ” Ağır Sanayi” devriminin, (Seydişehir, Etibank Alüminyum Tesislerinde olduğu gibi) – babası sayılır, idi.

Evet tüm kamu mallarının satılma sebebi; ABD ve Dünya Bankası  İSTEDİĞİ (AB ülkeleri desteklediği) İÇİNDİR. Sıra, bu satışların halka anlatılmasına – kandırılmasına – gelmişti. Özellikle özelleştirme gayretinde olan hükümetlerin, halkın ağzına öyle bir sakız vermeleri gerekiyordu’ki, halkın  ağzından düşmesin. O  ‘sakız‘ da   hemen bulundu. FABRİKALAR , ZARAR EDİYOR.!

SONUÇ : Ecevit Hükümeti gitti, ertesi gün her şey ortaya çıkmadı mı! çıktı. Her şey bollaştı. O günler için Ecevit’i  yargılayanlar, hala yoklukların nedenini anlamadınız mı?

Burada bir parentez açmak istiyorum: 1999 – 2002 yılları içerisinde yine Ecevit’in başbakanlığını yaptığı DSP – ANAP –  MHP  hükümeti ve üyelerinin birbirlerini yemesinin nedeni ne ola ki! Gayet basit :

Ecevit in, 1978 – 79 yıllarında Türk Milletinin  ekonomik geleceği için ABD  ye karşı çıkmasına neden olan emirlerin benzeri, 1999 – 2002 yılları arasında tekrarlandı. Bu seferki emirler ise Türkiye nin güvenliğini ve bütünlüğünü tehlikeye sokacak türdeki  emirlerdi. Emirlerinin Ecevit tarafından yine kabul edilmeyişi,  üstüne üstlük Türkiye’nin güvenliği ve menfaatleri doğrultusunda, Kuzey Irak topraklarında ABD ve Kürtlere karşı MEŞHURKırmızı Çizgi ” ni çizmesi,  ABD ye – REST demesi, ABD nin işine gelmedi. Rest’in sonunda Hükümet içi ve dışında ki ABD nin yerli ve ‘Türk malı’ iş birlikçilerinin de katkıları ile bu 3’lü Hükümet, gitti. İşin garip tarafı! bu milletin,  milletini ve devletini düşünen bu gariban lidere -iş birlikçilerin ağzı ile, nahoş bir yakıştırmanın yapılması geçikmedi.

TÜRKİYE’DEKİ  TÜM  KAMU  MALLARININ SATILMASININ –   ÖZELLEŞTİRİLMESİNİN  NEDENİ;  ZARAR  ETTİKLERİ  İÇİN  DEĞİL;  ABD  ( AB ) VE  DÜNYA  BANKASI  İSTEDİĞİ  İÇİNDİR.

İddia ediyorum; Seydişehir Etibank Aluminyum Tesisleri şayet, zarar etti  diye gösterildi ise, bunun nedeni hiç bir zaman için halka kabul ettirildiği şekli ile, işçi olmamıştır.

Devlet; – Bu fabrika-lar- zaten satılacak, elimdeki parayı neden harcayayım, dedi. Elzem olmayan bir ünitenin haricindeki her hangi bir makinayı yapmadı. Fabrikaların kümülatif veya kısmen yenilenmesi için yeni yatırımlar  yapılmadığı gibi, ellerinde -elimizde- olan makinalar peyder pey satıldı. Ayrıca, fabrikaların imalatı olan üretim-ler- satılmayıp, yeni gelecek ‘patron-lar’  için bekletildi. Kamu iş yerlerinde bunlar yapıldı. Bir örnek vereyim. Bu fabrikanın satılacağı günlerde, tonlarca külce alüminyumlar satılmadı, biriktirildi. Gelene bu milletin hakkı peşkek çekildi. Bir şey daha; Seydişehir Eti Aluminyum satıldıktan sonra, alıcı firmanın yaptığı ilk işlerden biri; Alümina Döner Fırınlarının, Beş (5) milyon $’ra yenileştirmesi olmuştu. T.C., bu parayı veremez’mi idi? Fabrika-lar-, bunu veremediği için’mi satıldı!

17 Haziran 2005 yılında yapılan satışı Danıştay,  27 Kasım 2007 tarihinde iptal etti. Neden?  Devlet ve milletin zararına satış yapıldığı için! 

1980 – 1990 yılları arasında Türkiyenin her tarafındaki bir çok Kamu fabrikalarının  hemen her türlü işleri; Seydişehir Eti Aluminyum Fabrikasında yapıldı, yaptık. Kazanca kazanc katıldı. Nereden’mi  biliyorum!  O işleri yapanlardan biride, ben idim. Hal böyle iken fabrika; – zarar etti. Evet, halkın onaylayacağı ve ağzından hiç eksik etmeyeceği sakız hemen milletin ağzına verildi. Kamu zarar ediyor! Peki, gerçek anlamda zarar ettiren kim?  Bunu sormak, halkın aklına gelmiyordu.

Halkın -oluru ve desteği, sakız  sayesinde  daha önceden alınmaya başlanmıştı. İş  -penaltı noktasındaki topa vurmak kalmıştı. Başbakan Erdoğan’ın,  Fabrikanın satışı konusunda  fabrika sahasında yaptığı konuşma, bazı işçi arkadaşlarca alkışlanmıştı. Ki bu işçi arkadaşlar, taşeron firmada çalışıp, - Fabrika satıldığı zaman  kalifiye işçi – usta  olacağız, diyen gençlerdi. Ve peşkeş, bu “ALKIŞLAR”  arasında kabul edildi. Neden? Bana göre bunun 4 nedeni var.

Devamı; ”  Türkiyede Kamu Kurumlarının Özelleştirilme Nedeni ve Seydişehir   ”  bölümünde.  02.11.2011     Mecit  ALBAYRAK

Türkiyede Kamu Kurumlarının Özelleştirilme Nedeni ve Seydişehir.

Bir önceki yazımda, ” Türkiyede Kamu Kurumlarının Özelleştirilme Nedeni.” hakkında açıklamalarda bulunmuştum. Bu yazımda ise Etibank  Alüminyum Tesislerinin özelleştirilme aşamasında, Seydişehir ( Türk ) halkı ve Eti Alüminyum işçisinin özelleştirilmeye bakış açılarını yorumlamaya ve bazı gerçekleri paylaşmaya çalışacağım.

Bir önceki yazımda, Adalet Partisinin 24 Ocak kararları ile özelleştirilmelerin önünü açtığını, halkın ağzına verilen ” zarar ediyor” sakızı sayesinde özelleştirilmelerin, TÜRK HALKINA kabul ettirildiğini belirtmiş ve Seydişehir halkının neden özelleştirilmeyi desteklediğini,  bu yazımda açıklayacağımı vurgulayarak, bitirmiştim.

Evet; Seydişehir halkı neden özelleştirilmeye alkış tutmuştu. Bana göre bunun,  dört  sebebi var.

1 .  İşçi; Fabrika temellerinin atıldığı 1967 yılından 1990 yılına kadar kazandığı tüm parasını, Seydişehir esnafına veriyordu. Seydişehir esnafı da parasına para, malına mal katıyordu. Fabrika işçisi, çarşı esnafının gözünde, -teşbihte hata olmasın- ”Sağmal İnek” idi.

Görünmeyen  şekli ile  belirli bir esnaf kesiminin gözünde  işçinin ev, araba alma, zevki için para harcama hakkı yok idi. Onlara göre işçiye bisiklet bile çok, yürüsün! Kirada oturacağı ev, ona yeter çok bile! Para biriktirmek, ihtiyacı ve zevki için parasını harcamak gibi bir hakkı,  olamazdı!  Ama çarşı esnafının ise,  ‘Allahın emri‘  imiş gibi her şeye hakkı vardı. Her 2 – 3 senede bir arabasını değiştirecek, Seydişehir de bir evi olacağı gibi Antalya da veya başka yerlerde 1 – 2 tane yazlığı olmalı! Bunları nereden mi biliyorum? Bende  Seydişehir de yaşıyor ve toplum içinde konuşulanları duyduğum gibi, esnafı savunup, işçiyi kötüleyenlere de, gerekli cevabı verenlerdenim.

1990 yılı ve sonrasında, çalışıp üretmediği haldeÇağ atlatılan” Türkiye ve Türk halkına olduğu gibi; Seydişehir işçisine de ‘Çağ Atlatıldı‘. İnsan olmanın gereğini ve gerekenlerin hepsine sahip olmaya başladı. Ev – araba – seyahat ile ailesel ve kişisel ihtiyaçlarını şehir içinden ve dışarıdan, gidermeye başladı.

Maddi imkanları oranında çeşitli vesileler ile şehir dışına çıkmaya başlayan  işçi arkadaşlarım, şehir dışındaki yaşamı ve çeşitliliği görmeye, geçmiş yıllarda  çarşı esnafına yiyecek, giyecek vb gibi konularda ve fiyatları yönünden nasıl kazıklandığını, anlamaya başladı. Haliyle 1985 yıl ve sonrasında yapılan her türlü alış veriş durumları, döviz üzerinden halledilmeye başlanılmıştı. Türkiye’de olduğu gibi  Seydişehir’de, özellikle esnafın yaptığı yada herkesin yapmak istediği türde işçi arkadaşlarımda, cebindeki ihtiyaç fazlası olarak artırdığı lirasını, dövize çevirmeye başladı. Böylece bazı esnaflara akan ‘süt’ miktarı, dahada azalmaya yada bitmeye başladı.

Bazı ihtiyaçlarını daha ucuza, şehir dışından karşılamaya başlayan işçi, esnafın gözünde, düşman olarak görünmeye başlandı. Haliyle çarşı esnafının Sağmal İnegi’nin sütü , akmamaya başladı. Seydişehir halkı ve esnafı, işçiye diş biledi. İşçi tamamen haklı mıydı? Haksız olduğu yerlerde vardı.   Mesela:

Seydişehir de olduğu gibi; Dünyanın her yerinde kimi insanların maddi gücü, gördüğü her şeyi almayı bırak, zorunlu ihtiyacını bile karşılayamayan kişilerle dolu. 1990 yılından sonra, özellikle 92 ve 98 yıllarında işe girmiş 3 – 5 yıllık yeni işçi, kıdem olarak kendisinden 15 yıl daha eski olan, işçi arkadaşın maaşına yakın maaşı, almaya başladı.

Özellikle bu grup içerisinde bulunan genç arkadaşlarımız, ummadıkları bir refaha kavuştular. Nasıl mı?  Toplu Sözleşmeler yapılırken sayı bakımından ağırlıkta olan eski işçi arkadaşlarımıza, (mesela) % 15 -20 zam verilirken, azınlıkta olan ve yeni işe giren arkadaşlarımıza, % 50 ye yakın zam verildi. Böylece tüm işçiye verilen zam ortalaması, %30 – 40 gibi yüksek gösterilirken, Türk ve Seydişehir Halkı kandırıldı. Ve çoğunlukta olan eski işçi, az zam aldı.

Ummadıkları bir refaha erişen ‘bazı’ gençlerin, aşırıya kaçan nahoş hareketleri, zengin – yoksul Seydişehir halkının tepkisini çekti. Buna neden olan maddi güçlerinin yanında, zaman içerisinde gelişen ekonomik ve ticari kolaylıkların, büyük bir etki olduğu unutulmamalı.

Ayrıca, özellikle geçmişteki Hükümetlerin, sendikal sözleşmeler sırasında dile getirdiği, halkın kulağına soktuğu ve halkında sahiplendiği bir anlatım şekli var:  Emeklilik yaşı geldiği halde emekli olmayıp, hala çalışan, iş yerinde uyuyan işçiler var! Bu ifade şekli tüm yurt sathında geçerli olmakla beraber Seydişehir halkı, geçmişin verdiği bir hırsla bu açıklamalara sahip çıktı. Ve : Emekliliği gelen işçi, emekli olsun. Bizim çocuklarımız çalışsın, demeye başladılar.

Ey bu konuşmalara sahip çıkan  Seydişehir ( Türk ) halkı: Emekliliği geldiği halde hala ve hala çalışmaya devam eden, iş yerinde uyuyan sadece işçi ve işçiler mi? Emekliliği geldiği halde hala ve hala çalışmaya devam eden, iş yerinde uyuyan her türlü birim ve meslekte çalışan  MEMUR YOK MU?  Neden aynı teraneyi memur için söylemiyorsunuz? Diliniz mi dönmüyor? Memurun tecrübelisi gerekli de, işçinin tecrübelisi gerekmiyor mu? Yoksa hep sakızlara mı dolanıyorsunuz?

2 .)  İşçinin fabrikanın satışında, Seydişehir halkının desteğini kaybetmesinin, diğer bir sebebi de,  kısmen işçinin kendi hatası idi.. Dikkatinizi çekerim ‘kısmen‘.

Seydişehir ve civar köylerinde yerleşik, özellikle çiftçilikle uğraşan bazı işçiler, halkın arasında iken utanmadan ve ilerisini düşünmeden, haddini aşan bir şekilde konuşmuşlar: – Ben gündüz, iş saatine kadar kendi bahçemde, tarlamda çalışır, -vardiyalı-  işe gittiğimde’de  uyurum!  diyen olmuş.  Kendini bilmez, kazancını hak etmeyen, yeri geldiğinde de   Allah ve  kitaptan dem vuran, ahlaksız arkadaşlarımızda mevcut idi.

Gerçek anlamda uyumaya gelenler var idi! Ama nasıl? Dışarıdaki kişi, fabrikaya   yatmaya gelenin ne iş yaptığını bilmez. O arkadaşın söylediğini bilir. Haklılar da. Kamu iş yerlerinde  çalışan kişiler, yapacağı işe ve çalışacağı  tezgahın kadrosuna göre işe alınır. Her işçi, kadrosunda çalıştırılır ve kendi işinden sorumludur. Her hangi bir şahsın işinde olduğu gibi, kamu işçisine  – “Gel buraya çalış –  Git oraya çalış.” diyemezsiniz. Diyecek olan teknisyen ya da Mühendis, o işçi arkadaşın isteği karşısında, yazılı kağıt verip her türlü sorumluluğu üstlenmek durumundadır. Yazılı kağıdı veremediği an, git başka yerde çalış deme selahayetinde değildir. Şayet işçi  ALLAH; KİTAP, VATAN diye gider ve başına bir iş gelirse, O zaman TEK SUÇLU İŞÇİDİR. Adı üstünde devlet ve devlet dairesi, kamu iş yeridir.  Memur içinde böyledir, işçi içinde.  Ne yazık ki Türk halkının gözünde, işçinin adı var.!! Bir zamanlar başbakanlık yapmış Tansu Çiller: “İşçiye verilen para, PKK’ya gider.” dememiş miydi?

Kamu fabrikalarında çalışan işçilerin kimi 7,5 saat veya bu zamana yakın sürede  işinin , tezgahının başından ayrılamazken; kimileri de 7,5 saat eline iş almaz. Bu kişilerin ilki seri üretimde çalışırken diğeri, getir – götür bir başkası ise Elektrik ve Makina Bakım işinde çalışmaktadır. Üretimin durduğu – tezgahların sustuğu – yerde, 7,5 saat eline iş almayan, çalışmaya başlar. Düzen bu şekildedir. Efendim “Niye yatacak, vatan, millet adına gitsin yardım etsin! Başka yerde çalışsın! ” demekle iş olmuyor.

Şayet işçi kendi isteği veya başındaki yetkilinin  sözlü  talimatı ile, kadrosu dışında bir iş yapar ve başına bir iş gelirse;  ‘O’  işçiyi sözlü olarak gönderen yetkili  ” Ben gönderdim, DEMEZ – DİYEMEZ.” Yanan, işçi olur. Yine iddia ederseniz, O zaman ben size en az 10 şahitli bir iş kazasının hikayesini anlatırım.  Hal böyle iken yine suçlu; İŞÇİ OLUR. Vesselam. İşçi arkadaşlar arasında iş yerine gerçekten yatmaya gelen kişiler olmuştur. Ama bu kişiler bir elin 10 parmağını geçmez, geçemez ama bir çürük elma, tüm kasayı çürük eder. Ve etti de.

3 –  Diğer önemli bir etken; AKP Konya Milletvekili ve Seydişehirli hemşehrimizin radyoda ve çeşitli mahalli yerlerde söylediği tekrarlanan; Eski işçi işten çıka-rıla-cak, onların yerine 5.000 -beşbin- genç işçi alınacak açıklaması, halkın aklını başından almaya yetti, arttı bile. Böylece çalışan eski Eti Alüminyum işçisi, halkın desteğinden mahrum kaldığı gibi, garezine bile uğradı.

Not:  2013 yılı itibari ile CE-KA Eti Alüminyum’da çalışan işçi sayısı  ≈ 1.300 – 1.400,  fabrika  özelleştirildiğinde Eti Alüminyumda çalışanlar ise 1400 kadrolu işçi + ≈ 700 taşeron işçisi + 400 memur = 2500 kişi ekmek yiyiyordu. Ya şimdi?  Gelelim en önemli 4.  şık.

4 .)  İşçinin temsilcisi, savunucusu  olması gereken! Hak İş’e bağlı Öz Çelik  İş sendika-mız-, (Karabük Demir Çelik  fabrikalarında olan örneğinde olduğu gibi) kendi menfaatleri yönünde  bir pay çıkartma telaşına düştü. Fabrikanın satışında hesaplanmış olan hisselerin, % 14’nü alabilmek için gayret göstermeye başladı.

Bu gayretleri sırasında sendikal çıkarları, işçi çıkarlarının üstünde sayıldı. % 14‘lük hissenin adı  ‘ Altın Hisse ‘  olarak addediliyordu. Hükümet ve/veya fabrikayı satın alan şirket ile yaptıkları pazarlıklar fayda vermeyince, o ana kadar akıllarından bile geçirmedikleri gerçek görevlerini hatırladılar.

Pazarlıkları olumlu gelişse idi  Sendika işçiye dönüp -Oturun oturduğunuz yere, kıpırdayanı mahvederim, diyebilecek durumda olacaktı. Ama sendikadaki hesap, Özelleştirme İdaresinde onay görmeyince;  Seydişehir’e gelip,  ‘ sendika-cılık-‘ oynamaya  başladılar.

Ayrıca, bir önceki yazımın sonunda belirttiğim konuyu burada da  vurgulamamda fayda var. Seydişehire bir akşam vakti gelen ve fabrika sahası içerisinde konuşan Başbakanı alkışlayan kadrolu Seydişehir işçisi değildi. Ki bu işçi arkadaşlar, taşeron firmada çalışıp, – Fabrika satıldığı zaman  kalifiye işçi – usta  olacağız, diyen gençlerdi. Buda böyle biline.

Velhasıl;

Kamu iş yerleri, herhangi bir iş yeri değildir. Devlet, çıkarttığı kanunlara bazen ters düşse de,  sonuçta istese’de – istemese’de çıkarttığı kanun ve yasalara uymak zorundadır. Dünyanın her yerinde de böyledir. Devlet Başbakanı, Bakanı, Müsteşarı, Müdürü , Şefi, Makina Mühendisi , Teknisyeni aracılığı ile bu sorumluluğu alamıyorsa, işçiyi suçlamanın alemi ve gereği yoktur. ( Bu yazdıklarıma bir itirazınız olursa, lütfen YORUM kısmına yazınız. Ben cevabı-nızı-  vereceğim.)          9 Kasım 2011   ALBAYRAK

Arı ve Kovanlarda Sonbahar – Kış bakımı.

05.2014 – Bal sağım zamanı  yazın bitimi, sonbaharın başlamasıdır. İlk yapmanız gereken Varroa mücadelesidir. Kesinlikle ihmal etmeyiniz. Bu mücadele, sizin şerbet vermenizden bile daha önemlidir. Varroa’dan sonra arının yiyeceği. Esasında arının kışlık yiyeceğini, sırlanmış hali ile kovanda bırakmamız lazım. Bırakmamış iseniz;  Eylül ayı sonuna kadar, 1+1 ölçek şeker su karışımı şerbeti vermeye başlayınız. Neden? Arı bu vakitlerde, şerbet içindeki suyu uçurtur ve petek gözlerine biriktirirken hala varlığını devam edegelen sıcakların etkisi ile, petekteki balı sır lamaya başlar.

Burada dikkat edeceğiniz nokta, şerbeti  bolca vermeyiniz. Mesela 10 çitalı bir kovana Ekim ayına kadar  2 – 3 günde bir,  2- 4 su bardağı kadar şerbet veriniz. Arılar  bu şerbeti hem yer, hemde petek gözlerine atacak, hem bal gözlerini sırlayacak  tır. Ayrıca petek gözleri tamamen dolmadığı için ana arı POLEN GELİRSE, günlük atmaya devam edecektir. Şerbeti çokça verirseniz, bir anda petek gözleri bal ile dolar, yer kalmadığı için ana günlük atamaz ve koloninin  bahara çıkması zorlaşır. Bu arada kesinlikle polen almayınız.  Çünkü ana arı  günlükleri sadece, bala bakarak atmaz. Akabinde :

Kendi evinizin çatısını onardığınız, yakacağınız kömürünü kışa girmeden tedarik ettiğiniz gibi, arı ve kovanını da düşününüz. Arı hastalıkları ile uğraşmaktansa, bakımları ile uğraşmak en kolay ve zevklidir. İLK BAHARA girerken kovan bakımı için yaptığınız her şeyi, KIŞA girerken daha itinalı yapmalısınız. En azından pürümüz ile yaktığınız kovanın içi ve dışında çatlak, yarık yerleri var ise, en azından silikon ile kapatınız. En önemli nokta, Ana arının varlığıdır. Ana genç ve sağlıklımı? Ayrıca; ilk bahar ve yaz aylarında hangi kovan ve içindeki arı neye daha fazla çalışıyor ise, bunu O kovanlar üzerinde belirtiniz. Mesela:

Bu kovanın arı ve anası ;  – Bala iyi çalışıyor, -Bu kovanın anası bol yavru atıyor, – Bu kovanın arıları saldırgan, – Bu arı propolise iyi  çalışıyor, diye  not ediniz. Neden? Seneye O kovanların anasından yeni meme yaptırıp ana almanız için. Ben bu sene yazdıklarımı takip ettim. Nasip olursa  bal yapan ve oğulu çok atan, hatta diğer kovan arılarına göre propolisi çok getiren arıların  analarından, yeni ana yaptıracağım.

Kovanlığınızda, hele hele bu ayda 2 çitalı arılı kovanınız var ise, diğer kuvvetli Genç analı arılı kovan ile birleştiriniz. 3 çitalı bir kovanda genç arı kolonisi var ise; yaşama şansı var.  Anaları genç olanı bırakıp, eski anayı öldürünüz. Kovan içerisinde kalan 9 -dokuz çita dan itibaren boş yerlere STRAFOR koymanız, kovan içinin sıcak olmasını, ana arının günlük atmasını, sağlıyacaktır.

Ekim ayından itibaren 2+1 şekerli şerbeti  vermeye başlayınız. Bu aydan sonra soğuklar etkili olacağından şerbet içindeki su kaybı azalır. Özellikle bu orandaki şerbetin verilmesi, arının şerbetteki suyu uçurması, kışa hazırlaması ve üzerini sırlamasını kolaylaştıracaktır. Arada bir şerbetin miktarına göre 1 – 2  tane limonu sıkıp suyunu şerbete karıştırmanız, doğal C vitamini olarak, antibiyotik  görevi yapacaktır.

Kovanlarınız iç kesimlerde ise; Aralık, Ocak – Şubat ve Mart ayının ilk yarısına kadar kesinlikle kek vermeyiniz.  Verirseniz ne olur? Felaket olmaz. Sadece arıların yaşama şansını, – Şansa bırakmış, olursunuz. Kek verdiğinizde arıların su içme şanslarının ne olacağını iyi tahmin etmeniz gerekir. Bu tahmini sağlıklı bir şekilde yapamıyorsanız, arıları ölmeye mahkum bırakırsınız. Sahil kenarında iseniz, şansınız iç kesimlere göre daha fazladır. Antalya; Konya bölgesine göre en az10 C’ daha sıcaktır. Tehlikesi azdır. Buralarda kekin fazla bir zararı olmaz. Ama yinede tedbirli olunuz. En azından keki az veriniz.

Kasım, Aralık, Ocak aylarında uçuş tahtası üzerinde petek kırıntıları görüyor iseniz arılara, AKUT yardımı yapmanız, ölüme terk etmenizden evladır. Yalnız şart, havanın rüzğarsız ve dış sıcaklığın 16 C’ olduğu bir günde, 2+1 şerbet veriniz.  Veya Konya Şekerin -veya benzerinin- hazırladığı sıvı arı yiyeceği satılıyor. Bu şerbet, sizin hazırladığınız şerbetten daha fazla besleyici içeriğe sahip. Yiyecek içerisinde normal şeker, meyve ve tahıl şekeri ilavesi ile su  var. Yalnız şehrimize seminer için gelen Sayın Muhsin Doğaroğlu hocamız, bu ve bu tip hazır şerbetlere, vereceğiniz şerbetin ağırlığı kadar (10=10)  2+1 normal şekerli şerbetin karıştırılarak verilmesini, önerdi.

Kovanları, kapı penceresi olsa bile kesinlikle dört tarafı kapalı yerlere koymayınız.  Üç tarafı kapalı, gün güneş gören yer, olur.  Böyle bir yere koyduğunuzda bile, kovanlarınızı yerden yükseğe koyunuz. Tam kapalı yerdeki arıların nefesi ile ortaya çıkan karbon dioksit, arıların temiz hava almasını,  kapalı yer ise, arıların yön tayin etmelerini zorlaştırır.

Kovanlarınızı, ilk önce kuzeyi kapalı ( tepe -kaya dibi)  rüzgarların kovana hiç veya az değdiği kuytu yerler tercih edilmelidir. Kovanlar yerden 20 – 30 cm yukarıda ve her türlü imkanınız var ise üstüne saç koymanız kovanların  ıslanmasını ve içine su girmesini önleyecektir. Kovanlarınızın öne doğru  2  cm kadar eğik olması, içine sıza bilecek suların dip tarafta birikmesini ve  rutubet yapmasını engeller. Nem arı hastalıklarında, en büyük etkendir. Kovanınızı  çul çuval ile sarmayınız. Dış kapak altındaki, örtü tahtası üzerine  gazete kağıdı bile koymayınız. Kağıt hem nemlenir, hem hava sirkülasyonunu keser. Yaparsanız arıların hastalanmasına ve  fazlası ile kovan içi rutubete neden olursunuz.

Kovan üzerini ve dış taraflarını kapatan kar yığınları, kovanları soğuktan koruyacaktır. Yalnız, kovan önündeki karı, en az 50 cm kürümeniz ve uçuş tahtasını temizlemeniz iyi olur. Yapma imkanınız varsa, kovan önündeki karın üzerine soba külü serpmeniz, karın üzerine düşen arıyı koruyacaktır.

Kışın, kovanda yaşlılık ve hastalıktan dolayı % 25 dolayında  arı ölümleri olması, bilim adamlarınca normal görülmektedir.  Bazen tüm ölümler görüle bilinir. Sebebi ise, yağma ve varroa dır.
VarroaSakat doğumlara sebep olan, arı doğduktan sonrada kanını emerek erken ölmesine sebep olan; Arılara has bir bit türü. Ayaklarda ve kanatlarda kısalık; Ana arının yavrulamasında azalma, haliyle parazitin musallat olduğu  arılarda, güçsüzlük meydana gelir. Tehlikesi her daim var. Bu arı hastalığından kurtulmak, gezginci arıcılık yapıldığı müddetçe, mümkün değildir! Ancak  etkisi, azaltıla bilinir.

Kışın varroa ilaçlaması için, oksalik ve formik asitin  kullanılması uygun olur.  Oksalit Asitin Di – hidrat özellikte olanının alınması yetkili kişilerce vurgulanmaktadır. Yalnız dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, Oksalik asitin atımı sırasında, günlük atımlarının olmadığı ay ve günlerde yapılması gerekir. Formik asitin atımı isebal hasatından 3 ay öncesi ve hemen sonrası yapılmalı. Bu sürelere dikkat edilmesi, arı ve insan sağlığı acısından çok önemlidir. Piyasada formik asit türünün kartona emdirilmiş şekli mevcuttur. Bu ilaçlama şekillerinde dış sıcaklık -en az-, 15C’ olmalıdır. Bu uygulama kolay yalnız kokusunu teneffüs etmeyiniz.

Daha önce arıcı bir arkadaşım, varroa mücadelesi için kurutulmuş  portakal kabuğu ile tütsü kokusu verildiğini söylemişti. Bilahire internet ortamındaki araştırmam neticesinde; Varroa ile yapılacak her türlü mücadele ve neticelerini içeren, aşağıdaki linke ulaştım. Bu sayfadan daha bilimsel olarak faydalanacağınızı eminim. 2015 itibari ile bu bilgiler mevcut.  http://library.cu.edu.tr/tezler/7682.pdf

varroaset ilacının bala etkisi :  Her ne kadar  bu tip ilaç, dumanlama şeklide olsa sonuçta, mukavvaya  emdirilmiş kimyasal ilaçtır. Bu tür ilaçlama ancak ilk ve son bahar mevsiminde yani bal akımı başlamadan ve  bal sağımından sonra yapılması gerekir. Bu hallerde ilacın etkisi balda olmaz. Duman harici ‘takoz’ olarak addedilen ilaçlar kullanılıyor. Burada dikkat edeceğiniz nokta, bu takoz addedilen kartonu, iki çita arasına değil, çitaların üzerine ve boşluk boyunca koyunuz.  09.2011

Arı ve Doğa hakkında.

 11.12.2013 - Özetini yazıp, anlatımını basitleştirdiğim bu bilgileri; Hotbird Tv uydusu üzerinden bir ara şifresiz herkese açık, Türkçe yayın yapmış olan Rusya’ya ait RTG TV kanalından elde ettim. Bu bilgiler, Başkurdistan eyaletinde yapılan arı ve genel arıcılık bilgilerini içeren ilk bölümdür. Devamı, Arı ürünleri ve Arı zehirinin faydası. başlıklı yazımda dır.

- İspanyada ki Pauk (Paul)  Mağarasında keşfedilen taş ve kaya parçaları üzerinde bulunan kazıntı ve çizimler üzerinde yapılan araştırmalara göre arı, 80 milyon -Paleontolojik (Taş) Devri- yıldır yaşamaktadır. İnsanlar da, dokuz (9) bin yıldır yabani  arı ballarının alımı ile uğraşmakta-yız-dır. (Beslediğimiz, balını aldığımız arılar bile, yabani sınıfına girmektedir)

-  Bitkiler üremek için, rüzğar ile birlikte çeşitli böcek ve arılara ihtiyaç duyar.  Çiçek açan bitkiler, böcek ve arıların ilgisini çekebilmek  için çiçek tomurcukları dibinde şekerli bir madde üretirler. Bu maddeye, nektar denilmektedir. Arılar, çiçeğin birinden nektar alır, diğer bir çiçekten de polen alarak kovana gelmekte iken aynı zamanda bitkilerin eşeysel üremelerine, katkı sağlamaktadırlar. Getirdiği nektarı kovanda hazır bekleyen genç arıya verir, poleni de gerekli yere bırakırken arı, özel salgısı ve bal ile karıştırarak, petek gözüne sıkıştırır.

- Bu işleri biten arı tekrar, araziye çıkmaktadır. Nektar ve polenin koku ile tadı, getirildiği bitkiye göre değişmektedir. Çitaya konan nektar en erken,10 gün içerisinde bala dönüşmektedir. Bir bitki üzerine daha önce bir arı konmuş ise, O bitkiye kokusunu bırakıp gider. Kendisinden sonra gelen başka bir arı, bu kokuyu aldığı zaman; – Nektarın kalmadığını bilir ve oyalanmadan gider.  :-)

-  Dış sıcaklık ne olursa olsun, kovan içerisindeki sıcaklık 32 ‘C dir. İç  sıcaklık 32 ‘C geçtiği zaman,  genç arılar kovanı serinletmek için,  giriş deliği önünde kanatları aracılığı ile içeriye, serin hava gönderirler. Arılar, sıcak havalarda günde, 16 saat çalışır. Arılardış sıcaklık 14 ‘C ve altına indiği zaman dışarıya çıkmazlar. Mesela sabahın erken saatlerinde dışarısı serin olduğu için arılar, şevkli olarak  uçuşa gitmezler. Havanın ısınmasını beklerler.

-  Sıcak havalarda uzaklara gidip karanlığa kalan arı, geç vakit kovanına gelir, gittiği yerde ‘yatıya‘ kalmaz. Bu ise, bulutlardan yansıyan  (polarizasyon) güneş ışını sayesinde olmaktadır.

-  Kovan bakımı anında arılar tedirgin olmaktadır. Bizler genelde körük vasıtası ile, arıların tedirgin olmaması için duman veririz. Gerçek yabani hayatta ise dumanın manası şu: Ormanda -yangın- duman kokusunu alan arı, hayatta kalabilmek için kovuktaki yuvasını -insanlar gibi alabildikleri ile- terk etmekte. Bunun için hemen yuvasındaki balı fazlası ile yeyip, çıkmaktadır. Haliyle karın bölgesi fazlası ile şişen arının uçma, saldırma ve SOKMA durumu zorlaşmaktadır. Arının soka bilmesi için karnını aşağıya doğru bükmesi gerekiyor. Karnı şişen arı ise, bu bükme işlemini  ya yapamıyor veya zorlanıp, iğnesini yeterince sokamıyor.

-  Arılar kovanda iken gün ışığından hoşlanmazlar. İncelenmek üzere dışarıya alınan çita üzerinde özellikle ana arı var ise, gün ışığını gören ana arı o an hemen yumurtlamayı bırakıp, çitanın alt ve arka tarafına diğer arılar ile birlikte geçmektedirler.

-  Ana arı, 10 – 15 erkek arı ile çiftleşmekte. Çiftleşme uçuşu anında, çiftleşecek erkek arının haricinde fazladan erkek arılarda bu uçuşa katılmaktadırlar. Fazladan uçuşa katılan erkek arıların amacı, çiftleşme uçuşu anında ana arının kuşlar tarafından yenilmesini önlemek, kendilerini ana için  feda etmek amaçlıdır.

-  Erkek arılar, bir kovanda 100 – 400 arasında olur. Hortumları kısa olduğu için nektar toplama becerisine sahip değillerdir. İşçi arının 3 katı bal yerler. Kovan içerisi veya dışında hiç bir iş yapmaz, kovan güvenliğine bile karışmazlar.  Onlar için her gün pazar. Mevsimsel olarak ana arıların çiftleşme sezonundan sonra 3 – 4 işçi arı tarafından  kol, bacak ve başından tutulup, dışarıya atılırlar.

-  İşçi arılar, bir kovan içerisinde 120 bin tane olabilirler. Görevleri ölünceye kadar çalışmaktır.  Yeni doğan bir işçi arı 1. – 3. gün çıktığı ve diğer petek gözlerinin bakım işini, 4. – 7. güne kadar kovan etrafında kovanı tanıma ve etrafı görme İLK uçuşu ile larvaların bal ve polenle beslenilme işinini, 7. – 12. gün arası süt üretme ve -kadro askeri gibi- ana arının bakımı, yıkatılması ve besletilmesi, 12. – 18. gün arası bal mumu üretmek ve örmek, güvenliği sağlamak, getirilen nektarı tarlacıdan alıp, işleyip petek gözüne koymak ve 18. günden  ölünceye kadar (≈ 20 gün boyunca) araziden nektar ve polen getirmektir.

-  İşçi arı, 1 (bir) saniyede 440 kere kanat çırpıp, boş iken saatte 65 km, nektar ve polenli iken 45 – 50 km hızla uçmaktadır. Ayrıca bir at kendi ağırlığı kadarını, (kızak köpeği dört katını) götürmekte iken bir arı, kendi ağırlığının 20 katını taşımaktadır.

-  Arılar, kovan içerisinde kendi aralarında iletişim kurarlar. Önce keşif amaçlı uçuş yapılır. Keşiften gelen arı nektar, polen ve su hakkındaki bilgileri, kovanda bekleyen arılara aktarır. Bu aktarma işlemi dairesel (O) ve sekiz (8) şeklinde dönüşler ile aşağı – yukarı karın titreme ve sağa – sola tüm vücudu sallanma  şeklinde olur. O ve 8 dönüşleri ile karın titretme  nektarın, sallanmalar ise polen yer ve mesafesini gösterir. Mesela; 250 mt uzaklıktaki nektarın yerini bildirmek için = 30 saniye içerisinde karnını 5 (beş) kere titretir. 12.2013

Firavunlar tarihinden bir örnek. Firavun Akhenaton ve Hazreti Yusuf.

11.12.2013 – Mısır tarihi en çok ilgi duyduğum konulardan biridir. Özellikle televizyonlarda geçmiş yıllardan beri yayınlanan belgeselleri, – yazılı not tutarak dinler ve karşılığını ansiklopedilerden araştırmışım’dır. Burada aktaracağım bazı açıklamalar; Mısır tarihi konusunda yetkili olan kişilerin tv lerdeki sunuşları, araştırma sonuç yazıları ve kendi tarihi bilgi ve araştırmalarım doğrultusunda  yaptığım, yardımcı yorumlarım dır.

Bir bilgi mahiyetinde yazayım: Hz Yusuf ve Akhenaton un filminde görünen komutan Horemhob’un bir belgesel filmde, sarayla kan bağı olmayan halktan bir kişi ve babasının ‘peynirci’ (mandıra) olduğu söylenilmişti. Gine ek bir bilgi olarak;  Amenhotep / Akhenaton’dan sonra firavun olan damadı Tutankamon un  mezarının, 1922 yılında sapa sağlam bulunmasının nedeninin; Akhenaton, Tutankamon ve (Amonhotep / Akhenaton’un annesi  Ana kraliçe Tia zamanında Tia’nın, akrabası olup sarayda görevlendirilen,  önce devlet görevlisi sonra vezir olup bir desise ile (ölen / öldürtülen)  Tutankamo’nun dul karısı ve Akhenaton’un kızı ile evlenen)  Ay‘dan sonra firavun olan, tek  tanrıcılığa ‘pek’ inanmayan Horemhop, hem kendi isteği hem Amon rahiplerinin etkisi ile, kendisinden önceki firavunların, özellikle Akhenaton ve damadı Tutankamon’un geçmişlerini anlatan yazılı ve resimli taş, dikit ve tabletleri imha ettirmiştir. Böylece;

Araştırmacı ve arkeologların,  Akhenaton hakkında kesin bilgilere ulaşamayışları ile damadı  Tutankamon’un mezarının, define hırsızlarınca bulunamayıp 20. YY kadar sağlam kalmasının nedeni olarak , Horemhob gösterilmektedir. .——

Yazımın ana teması olup; Firavunlar tarihinden bir örnek  olarak sizlerle paylaşmak istediğim, bana göre ” Eski devrimcilerden ” olan  IV. AMENHOTEP  veya kendi yakıştırması ile Aton’a (Güneş‘e) tapan manasında firavun, AKHENATON.

Kendisi,  XVIII. (18) hanedana mensup firavunlarun 10. idi. Tanrı  Amon,  XII (12.) hanedan (MÖ 2000-1900) tarafından; Mısır ülkesinin Hava, Rüzgar ve Gemiciler tanrısı  olarak kabul edilmişti. Tanrı Amon’un, ülkenin her bölgesinde benzerleri olan, insan yapımı bir modeli mevcuttu.

Tanrı Amon’un dini merkezi olan Karnak‘taki tapınakların rahipleri, dini konularda oldukları kadar maddi açıdan da büyük bir güce sahip idiler. O günden bu tarafa tüm Firavunların savaşlarda kazandığı ganimetlerin bir bölümü, tapınaklara otomatikman ayrılıyor ve Rahipler bu sayede, maddi güç sahibi oluyorlardı. Rahiplerin elde ettikleri bu orantısız ve kolay kazanılan maddi güç sayesinde, bazı konularda halkın desteğini de alarak, Firavunlara bile karşı gelebilme durumları  söz konusu oluyordu. Akhenaton ile  babası III Amenofisin, rahipleri sevdikleri pek söylenemezdi.

IV. Amenhotep’in (doğumu MÖ. 1380 – 1332) babası III Amenofis’in karısı ve annesi Tia, saray dışından olan bir ailenin kızıdır.  Hatta  III Amenofis, geleneklerin dışında kayın pederi Yuya ve kayın validesinin cesetlerini, Krallar -firavunlar- Vadisine gömdürmüş.   Arkeoloğlarca; Yuya ve karısının, Yahudi olduğu görüşü hakimdir.

Not : Mısır tarihi ile ilgili yayınlanmış  bazı ansiklopedik yazılarda, M.Ö. 1500 -1450 yılları arasında İbrani -Yadudi- lerden söz edilmekte ve Suriye taraflarına sefere çıkan firavunların dönüşte Mısıra, bu halktan olan insanları getirdikleri yazılmaktadır. ( Büyük Larousse, Ansiklopedik bilgi)

Her ne kadar İslami açıdan Peygamber Yusuf  A.S. ile  Akhenaton’un birlikteliği çocukluklarından beri söz konusu ve firavun üzerinde etkisi varsa da;  Akhenaton’un tek tanrı olarak Güneşi kabul etmesinde ki  ilk nedenin, üst paragrafta belirttiğim üzere, tek tanrı inanışına sahip ve Yahudi olduklarını belirttiğim anne annesi ve dedesinin din konusunda,  babası 3. Amenofis ile kendisi üzerinde, etkili olduklarını düşünmekteyim. Sanırım din konusunda baba ile oğlunun bu kadar ‘aşırı devrimci‘ olmalarının diğer bir nedeni olarak ta, yine üst paragrafta vurguladığım üzere rahiplerin, firavunlar üzerindeki gelmiş – geçmiş olumsuz etkilerine dayanmakta olduğunu düşünmekteyim.

Yusuf  as. tek tanrı konusunda firavunu etkilemiş ve cesaretlendirmiş olsa da Firavun’un, bizim bildiğimiz  tek tanrı anlayışından ziyade;  tek tanrı olarak Güneşi göstermesinin sebebi bana göre, – TEK olarak varlığı herkesçe bilinen ve inkar edilmesi mümkün olmayan, halkın ise ikna edilmesi kolay olan bir durum ve örnek idi. Bizlerin inandığı -görünmeyen- Tek Allahı anlatsa; halkın ikna etmesi mümkün olamaz’dı. Belki Akhenatonu, – Güneş konusunda ikna eden, Hz. Yusuf’tur.

Firavun Akhenaton‘un, güzelliği ile dillere destan olan karısı Nefertiti‘nin soyu hakkında da, kesin bilgiler mevcut değildir. Nefertiti’nin;  Akhenaton’un  annesi Tia’nın (yahudi) yeğeni olduğu hakkında görüş ve anlatımlar mevcuttur. Akhenaton, babasının ölümünden sonra MÖ 1352 yılında, (20 yıl) kral oldu. Krallığının 6. yılında; Karısı Nefertitinin’de desteklemesi ile (1346)  – Tanrı Amon’a tapınılmasını yasaklayıp ;  Evrensel  yaratıcı güç olarak kabul ettiği  tek tanrı Güneş’e  -Aton’a-  tapınılacağını ve adınıda değiştirerek güneşe tapan  manasında AKHEN(ATON) olduğunu açıkladı.

Akhenaton,  Amon rahipleri ve tapınaklarının dini merkezi olan Karnak  şehrinin bir benzerini, krallık yönetim merkezi olan Teb şehrinin 180 km kuzeyinde Kahire’ye doğru  Aton’a tapanların dini ve siyasi başkenti olarak; El – Amarna’da  bir şehir kurdurmaya başladı. Mısır, coğrafi olarak  ( Nil nehrinin ilk doğduğu topraklar ile denize karıştığı (Akdenizi) yeri düşününüz) Teb şehrini orta merkez  olarak ele alırsak, Nil nehrinin ilk çıkış tarafı olan toprakları  Sudan’a doğru – Yukarı Mısır /  Ak Denize doğru  – Aşağı Mısır diye iki bölgeden oluşuyordu. Kralların ellerinde ve göğüs üzerinde çapraz olarak tuttukları düz ve çengelli nesneler, bu iki bölgeli  Mısırı temsil etmektedir.

Amenhotep’in ilk krallık dönemi ve öncesinde tüm  Mısırı temsil eden  Yaratıcı Baş Tanrı,  Amon idi. Kral Amenhotep / Akhenaton zamanında ise, Teb şehrinden Ak denize doğru uzanan toprakları kapsayan Kahire bölgesinin baş  tanrısı; Ra -Güneş- olmuştur. Yukarı topraklarda ise, tanrı Amon etkisi devem etmiştir. Bu arada bir vurgulamada bulunmalıyım. Akhenaton’un, tek tanrı inanışından dolayı – Tamam, bu kral ve krallıkta tek tanrı inanışından dolayı bizim inancımız gibi ve doğrultusunda;  Müslüman ve Müslümanlık var’dı, diye yanlış düşünceye kapılmayınız. Çünkü Yahudilik, Hristiyanlık inancında da tek tanrı görüş ve emri, mevcuttur.- Bu görüşüme destek olacak  aşağıdaki linke bakınız.  Önce Türk müyüz Yoksa Müslüman mı ve Meluncanlar –

MÖ 1342 yılında başkenti El – Amarnaya  taşıdı. Krallık süresi olarak,  17  ile 20. yıl arasında Mısır’ı yönettiği görüşleri vardır.  Krallığı  zarfında önemli savaşlar olmamıştır. Yine bu yılları ifade eden kil tabletler Tel el – Amarna’da define arayanlar tarafından 1880 yılında bulundu. Bu bilgiler,  Akat dilinde yazılmış  ” Amarna mektupları ”  olarak adlandırılan yazıtlarda, mevcuttur.

Bu tabletlerdeki yazılımlarda; O günün şartlarına göre Mısırın askeri güç olarak Anadolu da egemenlik süren HİTİT devletinden daha zayıf bilinmektedir. Siyasi ve toprak olarak Mısıra bağlı olduğu halde,  Hitit  devleti ile antlaşma yapan ve  vergisini bu ülkeye ödeyen prensliklerin olduğu vurgulanmaktadır.

MÖ. 1346 – 1335 yılları, tek tanrılı dinin Mısır’da en etkin olduğu yıllardır. İzlediğim belgeselde, MÖ 1335 yıllarında Kraliçe Nefertiti‘nin bir şekilde ortadan kaybolduğu, ama ölümü hakkında da hiç bir  bilgi bulunmadığı açıklanmıştır.

Anlatımlarda;  geçen zaman içerisinde Amon Rahipleri ile saraydaki eski tanrıya inanan ve siyasi etkinliği olan kişilerin etkisinde kalan Kraliçe Nefertiti ile Kral Akhenaton’un,  eski ve yeni tanrı konusunda ciddi bir anlaşmazlığa düştükleri vurgulanmaktadır. Bu durum karşısında kral Akenaton, karısı Nefertiti’yi saraydan çıkarttı. –  Veya beklenilmedik bir gelişme neticesinde – güçler dengesinin yeniden kurulabilmesi için zamanımızda yapılan anlaşmalı boşanmalar gibi – kral anlaşmalı olarak, kraliçeyi saraydan attı !

Kral ve Kraliçenin hiç erkek çocukları olmadı. Bu kral ve kraliçeye ait sağlam bulunmuş bazı figürlerde sadece 6 tane kızları betimlenmiş. Gerçek durum bu şekilde iken, Mısır tarihçilerini de  meraka sevk eden bir gelişme ortaya konuluyor. Kraliçe Nefertiti’nin kaybolması ile birlikte -kimine göre damadı olan- Smenkhare isminde bir erkek, sarayda bulunmaya başlıyor. Bazı kayıt ve açıklamalarda ise kraliçe Nefertiti’nin Smenkare ismi ile ve makyajlı erkek olarak, tekrar saraya girdiği yönünde görüşler belirtiliyor. Çünkü Smenkare’nin kim olduğu  hakkında geçmişine ait kesin bir bilgi yok. Sarayda böyle bir kimsenin varlığı da  bilinmiyor. Bu gelişme bir bakıma dünyanın her yerinde bulunan ve bilinen şekli ile, iktidar içi çatışmalar ve rötuşü şekli olarak algılana bilinir.

Kral, bir kızını  Smenkare ( annesi Nefertiti)  ile evlendiriyor. Ardından tahtına ortak ve kendisinden sonrada ardılı olarak ilan ediyor.  Akenaton bir süre sonra  Smenkare’yi  eski başkent  Teb şehrine,  Amon  rahipleri ile görüşmeye gönderiyor. ( Bana göre ortada bir sorun var ki Büyük kral, ortağını  rahiplerle görüşmeye gönderiyor. Değilse neden göndersin!!.) Akhenaton –  Smenkare ortak krallığı, 3 yıl sürüyor. İşin garibi Kral Akhenaton ve Smenkare‘ – ve/veya karısı Nefertiti – ‘nin ölümleri M.Ö. 1332  yılında ve aynı zaman içerisinde peş peşe oluyor. Akhenaton’dan sonra damadlarından biri olan Tutankhamon, kral oluyor

Ölümleri  şüpheli olan bu ortak 2 kralın  mumya ve mezarlarının nerede olduğu (Firavunlar tarihine ait, 2007 yılı çekimli belgesellerde bile) bilinmiyor. Bu krallardan sonra iktidara gelen kişinin, Akhenaton’un -gerçek- damadı olduğu belirtiliyor. Akhenaton’un ölümü ile birlikte yaptırdığı her şey mezarı, devlet kayıtları, heykelleri, figürleri  tamamen ortadan yok edilmiş. Bir bakıma diyeceğim ama gerçek, Amon Rahipleri ve Amona inananlar, Akhenaton’dan intikamlarını çok acı bir şekilde almışlar.

Akhenaton’un ölümü ile; El Amarna’da  tek tanrıya inananlar ve Güneşe tapanlar için yaptırdığı şehir yerle bir edilmiş. Bu görüşte olanlarda,  öldürülmüş. Ve böylece  “devrimi istemeyen”  ve  el yapımı “Tanrı” larından vazgeçmek istemeyen  Mısır halkı ile rahipler, eski  başkent Teb’e ve Amon dinine dönmüş.

Yine izlediğim bir belgeselden yola çıkarak, bir şeye dikkatinizi çekmek istiyorum.  Mısır hiyeroglifleri nin anlamını çözen Fransız bilim adamının, çözmek için tesadüfen eline aldığı kil tablette, Ramses’in adı vardır. Hiyeroglif yazılarının ilk çözümüne, bir otel odasında başlanılıyor. Bir hiyeroglif  örneği olarak Ramses adını örneklemek istiyorum. Hiyeroglif yazılım şekline göre: Çember (dünya) okunuşu = Ra , çemberin ortasındaki nokta (Güneş) = M,   geometrideki Pi işaretinin ∏ benzeri ise = S ve S , E ‘nin açıklamasını hatırlamıyorum. (O nun ortasında nokta olduğunu düşünün)  O∏E∏

Bu kral ama mecburiyetten, ama aklının erdiği şekil ile, ‘ Tek Tanrı ‘ kavramını benimsediği için, Mısırın hakim tanrısı  Amon’a karşı çıkmıştı. Mısır, gerçekten tanrı Amon’lar ülkesi idi. Akhenaton, bir çok örneklerinde olduğu gibi, elle beslenen  tanrı modelinden sıyrılmak istedi. Burada  ‘beslenen’  sadece put değildi. Putlar sayesinde  rahipler de besleniyordu. Rahipler, çok büyük maddi imkanlara sahip olmuşlar, din sömürüsü ile kendilerine bağladıkları halkı da arkalarına alıp, istemedikleri bir gelişme durumunda, bütün krallara baş kaldırıyorlardı.

Kralın, her keze kabul ettirebileceği şekli ile Güneş Tanrısı Ra;  Tek ve yaratıcı tanrı gücü  modeline uygundu. İstisnasız  Mısır halkı ve rahiplerinin , istemeseler bile bu (149 milyon km uzaklıktaki)  güce karşı çıkma durumları  mümkün olamazdı. Kralın, Rahipler dahil herkesi ikna etmesi çok kolaydı. Ama rahiplerinde, Güneşe güçleri yetmese bile, menfaatlerinden vazgeçmelerinin mümkünatı yok idi.

Kral Akhenaton, hayatı boyunca bu inanışı yaşamış ve yaşatmıştı. Her ne kadar ölümünün hemen akabinde, yaptırdığı her şey ve  Güneş tanrısı figürleri  yok edilmiş olsa da, zaman içerisinde Mısır halkına aşıladığı TEK TANRI  görüşü unutulmamıştı. Akhenaton’un ölümünden  ≈ 70 yıl sonra insan yapımı olan heykel tanrı  Amon ile tek ilahi tanrı (Güneş) Aton;  MÖ 1200 yıllarında karma Amon - Ra  (dünya) inanış şekli ile,  Mısıra hakim olmaya başlamış, yaşarken yapmak istediği, ölümünden sonra gerçekleşmiştir. Böylece dünyada ilk defa bir devlete has,  peygambersiz  tek tanrı inanışı,  Mısır da  hakim olmuştur.

NOT :  Her ne kadar Hz Nuh, Lut , Yakup A.S., Cenabı Allah tarafından kendilerine atfedilen görüşleri  iletmişler isede,  bu inanış ve anlatım sadece kendi halk ve kavimleri içinde kalmıştır. Zamanla unutulan veya terk edilen tek tanrı anlayışının devamı için Allah cc,  başka peygamberler göndermeye devam etti.  Yusuf a.s. dan önce kral  AKHENATON,  babasının etkisi ile  zaten tek tanrılı din  görüşüne sahip veya alakadar idi. – değilse hz yusufun mısırda bu derece etkili olması bana göre mümkün olamazdı-  Bu yazımda, Firavun  Akhenaton sayesinde bir devletin, Tek Tanrılı bir dine, peygambersiz geçtiğini ve Mısır halkına Akhenaton’un etkisini vurgulamak istedim. 01.2011           Mecit  ALBAYRAK

12 Ay Boyunca Yaz ve Kış Mevsiminde Arı Ölümlerinin Nedenleri.

2011 – 12 sezonunda ki arı ölümlerinin nedeni : 05.2014 –  Seydişehir den 2011 Eylül ayında Manavgata ≈ 1000 kovanlık arı gitti ise, 2012 Mart ayı itibari ile kovanların yarısının sönmüş vaziyette olduğunu araştırdım ve öğrendim. Her sene arı götürülmüşken, bu sene arı ölümleri neden çok fazla oldu? Üstelik, arısı ölen kovanların içerisinde -yemi tükenen olduğu gibi, -yemi hala duran ama içinde arısı olmayan kovanlar bile vardı.! Dikkatimi çeken nokta, arısı telef olan kişilerin büyük bir kısmı,  yıllanmış arıcılardı.  :-(

Dünyanın her yerinde geçerli olan  arı ölümlerinin başlıca nedenleri;

1 – Dünyadaki her türlü bitki çeşitleri, azalmaktadır.  2 –  Bilinçsizce  yapılan arı ilaçlamaları.  3 –  Her türlü sebze ve meyve ve çiçeklerini, böceklerden korumak için yapılan ilaçlamalar.  4 –  Gelişen sanayilerin zehirleri ve ev baca dumanları ile oluşan sera gazları,  5 –  Kışlatılan arı yiyeceğinin az olması,  6 –  Varroa ile yeterince mücadele etmemek,  7 – Arıların genetiği ile oynamak,  8 – Günlük ve anlık değişen hava şartları, olarak belirte biliriz. Nedenler bunlar! Peki çaresi ise:

A –   Her şeyden önce insan oğlunun -daha, daha demesi veya demekte kendini mecbur hissetmesi sonucu, kendine, arıya ve tabiata yaptığı kötülüklerdir. Bunun içine yukarıda yazdığım şıkların hepsi veya en azı ilk yedi (7) tanesi girmektedir.

 - Kovan içerisinde yeterli bal yiyeceğinin olmayışı.  Kışın bal yeterli olmaz ise, önce yaşlı arılar ölür. Arıcı arkadaşlara acizane tavsiyem. Genç arınızın olmasını istiyorsanız Eylül ayı sonuna kadar her  3 – 5 güne 1+1, Ekim ayında 2+1 şerbeti veriniz. Çok şerbet verirseniz, arı petek gözlerini doldurur ve ana arı günlük atacak yer bulamaz. 

1 Nisan 2014  salı günü Manavgat’taki arılarımıza baktık. Kovanımın birini açtığım zaman, arıların hepsinin kovan dibinde ölü – baygın şekli ile yattıklarını gördüm. Çitaların her iki tarafı straforlu. Arıların üşümesi söz konusu değil. Çita üzerinde ana arı, günlük ve kapalı olmasına rağmen,  petekte yiyecek bitmiş halde idi. Kaldı ki, her gittiğimizde, şerbet veriyordum. Peki neden bu hale geldiler. Bence;

Tarlacı arı sayısı bitti veya bitme durumunda ve yeni çıkan genç arı’da  çoğaldı. Tarlacı olmadığı için genç arılar tarlaya, çıkamıyor. Açlıktan ölüm derecesine gelen genç arılar,  dibe düştü. Ben bu döküntü arıların üzerine duman vermeye başladığımda, canlanıp petek üzerine çıkmaya başladılar. Örtü tahtasını kapatıp hemen şerbet verdim. İkindi vakti tekrar kontrol ettiğimde, arıların dört nala gittiklerini gördüm. Arılarımızı aynı akşam, Manavgat bölgesinde yeterli mera ve yabani çilek çiçekleri olmadığından Akseki – Cendeve bölgesine getirdik. Buradaki çilekler yeni açıyordu.

C – Ana arı, kovandaki polen miktarı ile dışarıdan getirilen taze polene bakarak, günlük atar. Bu aylarda  polen almayınız.

D –  Kovan içi ıslaklık. NEM den dolayı arıların hastalanması ve telef olmasıdır. Kovanlarınızı, öne doğru dengeli hafif meyilli koyunuz. Çita sayısı 6 ve daha aşağısı olduğunda çitalarıları, uçuş tahtasını ortalayıp yerleştiriniz. Boş iki tarafa birer, strafor koyunuz.  Arı ve çitalar temiz hava alamaz ise; kovan içinde nem ve neticesinde köşelerde su birikintisi  olur. Yazın Bal sağımından sonra, kovanlarınızı elden geçirip çatlak ve kırık yerleri onarmanız, silikonlamanız, çok iyi olur. . Çul,  çuval, naylon ile örtmeyiniz.

E  – Nisan, Mayıs ayında değişken hava şartlarından dolayı gözlerdeki yavrular, yaz mevsiminde ise  yağmanın  etkisi ile yaşlı ve genç toplu arı ölümleri olur. Yine Nisan – Mayıs // Eylül – Ekim aylarında ki değişken havanın etkisi ile üşüyen arı, yumak olur. Yumak dışında bırakılan çitalardaki günlük ve kapalı larvalar üşür ve ölür. Bu durum da Adi Yavru Çürüklüğü  oluşur. Bu hastalık şeklinde özellikle sırlanmamış larvalar ölür. Kireç hastalığı, sır‘lanmamış larvanın üşüyüp beyaz taş hale gelmesidir. Av.Y.Ç., havanın ısınması ile geçer. Mayıs hastalığı, Kapalı göz içerisinde olgunlaşmış, çıkmak üzere olup, üşümüş arı hastalığıdır. Nosema,  ishale neden olan  bozuk yiyecek hastalığıdır. Arının dışkısı, sarı dağınık nokta halindedir. Diğer bir hastalık çeşitleri ise Amrikan Y.Ç. Bu hastalık tesbit edildiğinde, çitalarının hepsi yakılmalıdır. Bu konu için: Arıcılık üzerine sizlerden gelen sorular, kısmına bakınız.

F- (gezginci bir arıcı arkadaşın itirafı) -Akdeniz bölgesinde- Arıların yakınında içme suyunun olmayışı, arı ölümlerine neden olmuş. Suyun olmadığını bile bile -özellikle- kek verilmesi ise, arı ölümlerinin en büyük nedenidir. Ege ve Ak deniz bölgesi dışında kalan  kovanlara Aralık – Ocak – Şubat ayları içinde kesinlikle kek vermeyiniz.  Belirttiğim bölgelerde ise -duruma göre- verile bilinir. Bu aylarda  kek verilirse kesinlikle arı ölümü olur diye, bir şart yok ama tedbir iyidir.

- Varroa ile yeterince mücadele yapılmamış. Bunun için duman, Oksalit ve Formik asit ile  mücadele yapabilirsiniz. Oksalit asit kışın günlük yok iken, Formik asit ise günlük var iken yapıllır. Belirtildiği üzere, oksalit asitin di-hidrat cinsi verilmeli. Yeni öğrendiğim bir şekle göre, kurutulmuş portakal kabuğunun dumanı ile varroa mücadelesini yapmak her daim mevcut. Yalnız bu bilgiyi öğrendiğim sitenin emek hakkı için tam açıklamıyorum. Soran olursa, yorum kısmına yazınız. Orada açıklarım. Ayrıca varroa ile mücadele için arıya verilen büyük baş hayvanların ilacı, hem arı nesli için hem insanlara kalıcı zarar verir.

H – Özellikle Mart, Nisan, Mayıs // Ekim, Kasım ayları içerisinde, yeni çıkacak  yavru arıların, petek içerisinde ölmesini istemiyorsanız,  peteklerin tek yada iki tarafına  STRAFOR koyunuz. Arıların Kovanda Strafor ile Sıkılaştırılması.

-  Çağımızın nimeti ve külfeti elektronik cihazlar ile birlikte çoğalan ve yaygınlaşan radyasyonun arıların, yön bulmasını zorlaştırıyor.

İ -  Her mevsim  Arıların açlık – yağma neticesinde birbirlerini öldürmeleri. 2012  – ARILARIN, KOVAN ÖNÜNDE FAZLASI İLE UÇUŞTUKLARI, SAYISININ ARTTIĞINDAN ŞÜPHE ETTİĞİNİZ AN; -YAĞMA OLMASA BİLE- HEMEN UÇUŞ DELİĞİNİ KAPATINIZ. Başka bir şey yapmayıp, BEKLEYİN; dağılsınlar. En güvenli şekli bu. Yalnız kovan içindeki arıların hava almasını engelleyecek şekli ile kapatmayınız. Uçuş tahtası delikli, kovanınız alttan polen tuzaklı ise, sorun yok. Kovan önünde uçuşların azaldığını ve arıların çoğunun kovan üzerine konmuşluğunu  gördüğünüzde, uçuş tahtasını açınız.  10.2013 –

Dikkat : Gezginci arıcılık yapıyor veya aynı yerde arılarınızı kışlatıyor, -özellikle kışın – dibinizde veya 200 – 300 mt yakınınızda, başkasına ait arı var ise; O KİŞİLER ARILARINA KEK – ŞERBET VERMEDİ İSE, SİZDE VERMEYİNİZ. Verirseniz, şerbet ve kek kokusunu alan başkasının arıları, sizin kovanınıza hücum edip, kovanınızın bitmesine sebep olurlar ve olursunuz. 01.2015

J – Melezleştirilmiş arı çeşitlerinin, bulunduğu ortama uyum sağlayamadıklarından dolayı her daim arı ölümleri olabilmektedir.

K - Kışlatacağınız arı ve kovanları, mümkün olduğunca kuzey ve doğu rüzğarlarından korunacak, uçuş tahtası güneye bakacak şekli ile koymalısınız.   03. 2012

L – Kovanlarınız yakın karlı bölgelerde ise, üşenmeyip gidin. Kovanın önündeki karları en az yarım metre, toprak görününceye kadar temizleyiniz. Ve imkanınız varsa, kovan önüne ve karın üzerine soba külü serpiştiriniz. Neden:  Kar varken hava sıcak ise, arılar tek tükde olsa uçuş   yaparlar. Arıların bazıları  uçuş yapamadan, uçuş  tahtasından yere düşmekte. Kara düşen arı kalkamaz ise, uyuşur ve ölür. Toprak veya kül, uçan arıların konabileceği, ölmeyeceği güvenli bölgeyi oluşturur. Kovan üzerinde ve yanlarında kar var ve  kovana zararı yok ise, bunlar kalsın, faydası olur  

Diğer bir neden ise  ‘Sarıca-cimcime- veya Eşek Arıları ‘  Havaların yağmursuz geçmesi durumunda sarı arılar,  ARALIK ayına kadar yaşarlar. Bu arılarda, arılarımızın ölmesine, yiyeceklerinin azalmasına neden olur. Sarı arıların öldürülmesi için sizlere tavsiyem,  tuzaklara fazla güvenmeyiniz. En etkilisi, kovan önüne koyacağınız bal bulaşığı petek veya bir naylon örtü üzerine dökeceğiniz şerbete gelen sarı arıları, bizzat kendinizin öldürmesidir. ( Ben bu yöntem ile  1 saatte,  50 ye yakın sarıca arı öldürdüm.)   :-)      01.2011

Bir kaç manada kullandığımız cümle ve konuşmalarımız.

Sayın okur ve takipçilerim. Başlığından belli olduğu üzere aynı yazılım ama, değişik manalarda kullandığımız aklınıza gelen cümlelerimizi, sayfama katkı sağlamak isterseniz,  yazımın altındaki ”Bir Cevap Yazın” kısmına yazmanızı, rica edeceğim.

ABA : kalın kumaş – abla

BAĞIRSAK : iç organlar – bağırmaktan

BAS : yürümekten – basmaktan

DAM : çatı – hapishane

DON : buz – külot

İN : inmekten – mağara / çukur

KEMER : bele takılan – üzerinde su akan uzun duvar

TAK : takmaktan – yollara kurulan süslü kemer

TOP : sportif gerekçe – eşcinsel

 

Önce Türk müyüz Yoksa Müslüman mı ve Meluncanlar.

11.12.2013 - Bir anketör evimize gelmiş ve kapıdan o gün için üniversitede okuyan kızım ile yeğenime sorular soruyor, cevapları işaretliyordu. Böyle bir anı kaçırmak istemezdim ama üniversitede okuyan iki genci, bu durum ile baş başa bırakmak istedim.

Neden sonra gençlere,  soruların ne olduğunu sordum. Bir kaç soru ve verdikleri cevapları onaylamam dan sonra kızım Ayşegül:

– Baba, bize – ” Biz önce Müslüman mıyız  yoksa; Türk’müyüz ?”, diye sordu. Peki ne dedin?

– Önce Müslümanız, dedim. Yeğenime dönerek  –  Sence diye sorduğumda, o da Müslümanız, diye cevap verince, daha önceden bilgi sahibi olduğum  Meluncanlar aklıma geldi. Ve başladım bu olayı aktarmaya.

ABD’ nin Atlas Okyanusuna bakan Virginia ( Virjinya) Eyaletinin Apalaş Dağları bölgesinde yaşayan bir Amerikalı, hastalanıyor. Nereye gitti ise hastalığına teşhis konulamıyor.

Kendisine verilen bir bilgi doğrultusunda, başka bir üniversite hastahanesine başvuruyor. Yapılan tetkikler sonucunda bu kişideki hastalığın AKDENİZ  -anemisi-  HUMMASI teşhisi konuluyor.  Bu andan itibaren doktor ve hastada şüpheler uyanmaya başlıyor.

Çünkü bu hastalık; Akdeniz bölgesi etrafında yaşayan tüm ülke ve insanlarında görülen, bir tür kan hastalığı. ABD ‘ de olması imkansız ve olmaması gereken bir hastalık türü.  Hasta kişi bu gelişme ve şüphe durumunda, geçmişini sorgulama ihtiyacı ve hevesi duyar.

Yaşadığı bölgede bulunan en yakınından uzağına kadar akrabaları ile istişareye geçerek kendi aralarında bir araştırma  gurubu kurarlar. Önce bulundukları bölge ve eyalet içerisindeki bu tip hastalar bulunarak, bu kişilerin bilinen –  bilinmeyen soyları hakkında araştırma yapılır.

Elde edilen bulgular doğrultusunda bölge kütüphane ve devlet daireleri kayıtlarında bulunan soy kütükleri incelenmeye alınır. Araştırmaları neticesinde; Atalarının Türk olduğu  bulgusuna erişirler. Bu karara varmalarına yardımcı olan  unsurları desteklemesi babından, bazı gelenek ve göreneklerinin;  Türklerin gelenek ve görenekleri ile ortak olduğunu fark  ederler. Ayrıca bu iddialarının gerçekliğini, bilimsel olarak   kanıtlama yoluna giderler.

Bu noktada  Y ve DNA denen mikro biyolojik araştırma safhasına geçerler. Yapılan araştırma neticesinde kendi genlerine  en yakın Türklerin geni olduğunu öğrenirler. Böylece asıllarının Türk olduğu  bulgusu, kesinlik kazanır.

Yazımızın konusu; Önce Müslüman’mıyız yoksa Türk’mü ? sorusuna gelecek olursak:

Kızıma ve yeğenim Şükrü’ye bu gelişmeleri aktardıktan sonra, şu noktayı vurguladım.

Bu kişiler şuan Hristiyan olmuş kişilerdir. Ama ataları Türk ve Müslüman idiler. Dinleri değiştiği halde, kanları değişmedi. Kaldı’ki  bizim atalarımız Orta Asya’dan ta   ( Atilla – Batı Hun İmp. M.S. 370 – 470 Y.Y. arası ) Meluncanların ABD ye ayak basmalarından 1000 (bin) yıl önce, Avrupa’nın göbeğine geldiler. Üstelik, Müslüman değillerdi. Bu arada İslam ve Müslümanlık  Hz. Muhammed’in 611 yılında peygamber olarak görevlendirilmesinden sonra İnsanlık öğrendi. Hal böyle iken  Türkler,  M.S. 750 – 800 yıllarından itibaren Müslüman olmaya başlamışlardır.

Sonuç olarak biz;  ” ÖNCE TÜRK ve SONRA MÜSLÜMANIZ “, dememden sonra yeğenim; Şükrü :

– Amca, anlattıkların ‘ cuk ‘ oturdu, ifadesini kullandı.

NOT : Burada ister istemez insanın aklına ” KALU BELA ”  görüşü gelebilir. Kalu bela’dan kasıt: Cenabı Allah; İsrafil A.S.ma,  -Sur’a üflemesini emrettiği – emredeceği ana kadar  yaratılacak bütün insanların bedenini var etmeden önce, tüm İnsanların ruhlarını yarattı. Yarattığı ruhları ilahi huzuruna toplayan  Rabbim, var ettiği, yarattığı  ruhlara :

 Ben sizin Rabbiniz -Sizi yaratan, değil miyim ? , diye sorması üzerine bütün ruhlar  hep bir ağızdan:

Evet Siz; Bizi var eden – yaratan  Rabbimiz siniz, diyerek İlahi Tek Kudretin, yaratıcı olduğunu kabul etmişlerdir. Rabbim; Ben sizi MÜSLÜMAN OLARAK YARATMADIM MI  diye sormuyor veya YARATTIM diye söylemiyor. Vurgulama babından açıklamamı tekrarlıyorum. Kalu Bela’dan kasıt :  Tüm insanların Adem A. S. dan, yok edilecekleri kıyamet gününe kadar yaratılacak kişilerin tek yaratıcısının ALLAH c.c. olduğunun kabul edilmesidir. (A’raf suresi 172. ayeti.) Diğer taraftan Hadid suresinin 8. ayetinde ise, Kalu Bela kast edilerek, ruhlar aleminde alınan söz vurgulanırken, aynı zamanda insanın  iman etmesi istenmektedir.  Kaynak: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları

İlkin ”Ruh” olarak yaratılan kulun Allahı tasdik etmesinin ardından, cisim olarak dünyaya indirilmesinden sonra,  Allahın varlığını kabul etmemesi üzerine, Hadid suresinde kulun, Allah CC nin yaratıcılığını ve yarattığının kabul edildiği Kalu Bela kast edilerek, = Seni Yarattığımı kabul ettiğin ve bana söz verdiğin gibi benim tek ve varlığımı kabul etmelisin, vurgusu yapılmaktadır.

Bu tasdik şeklinden dolayı doğan her insanın ruhunun, İslam dinine mensup olduğu kararı çıkmaz – çıkamaz. Cenabı Allah ben sizi ‘Müslüman ‘ olarak yarattım, demiyor.  Sizi ben yaratmadım mı? diye soruyor. Önce Müslümanız derseniz! o zaman diğer din mensupları da -İslam ve Kuran’a göre her ne kadar bozulmuş kitapları olsa bile tevhid üzere, Tek Allaha inanıyorlar . Kitabımız Kuran: Tek Allaha -bana- inanın , demiyor mu? Haliyle Hristiyan ve Yahudiler – tek Allah’a inandıkları için derler ki : Tüm  ruhların Kalu Belada toplanıldığı zaman, bende orada idim. Benim dinimde Allahın dini. Ve benimde ilk atam, Adem as, der.Tevhit’in Arapcası:

La ilahe illallah; – Türkçesi : Allah var ve bir’dir. (Allahın peygabberlerine ve getirdiği kitaplara inanan her din mensubu Müslüman‘dır. Dikkatinizi çekerim: Bunu yazarken bu günlerde çok konuşulan – Dinler arası diyaloğu kast etmiyorum. Hiç bir din, Benim dinimden üstün olamaz, değildir’de. Ama gerçeği saklamakta, şeytanlıktır. ) – Sadece   Muhammedun Resulullah.  diyenler Hz. Muhammet’e inananlar;  İslam dininin mensubudur.

Allah katında, kendilerine kitap indirilen Adem, İbrahim, Davud, Musa, İsa ve Muhammed as mın, insanlara ilettiği dinlerin ortak amacı,  Allahın varlığını ve birliğini kabul etmek ve edilmesidir. Bu din anlayışına ise kısaca,  TEVHİT dini denir. Müslüman ve Müslümanlık nedir? Allahın varlığına, birliğine inanmak ve Hz Muhammedin peygamberi olduğunu kabul etmek, değil mi?.  Peki, kitapları aslı olmasa bile, Yahudi ve  Hristiyanlar da tek Allaha inanmıyor mu?.  İlaveten;

≈2010 yılına varıncaya kadar, Cuma hutbelerinde imamın söylediği, şimdi ise nerede ise söylenilmesi yasaklanan Allah cc bir ayeti var. Kuranı Kerimin Al-i İmran suresinin 19. ayetinde;  ALLAH NEZDİNDE HAK DİN; İSLAMDIR, deni-r-liyordu.  Burada bir vurgu daha yapayım. İslamlık, Hristiyanlık, Yahudilik ayrı bir din’dir. Ve bu dinlere inanan kişilere ise İslam, Hristiyan ve Yahudi dini mensubu denir. (basında yazdığı kadarı ile) Cuma hutbelerinde okunan – Allah nezdinde hak din, İslam’dır ayetinin okunmasını ABD -AKP hükümeti zamanında, men etmiş- neden? Bu ayetin manası ve İslami acıdan diğer din mensuplarının İslama geçmelerinde etkin bir ayet ve örnek gösterilmesinin önüne, geçmek içindir.    01.2011    Mecit  ALBAYRAK

Istanbul, Sultan Ahmet Camisi şadırvanlığında, cami derneğinin  Türkçe ve İngilizce yazdırıp astığı peygamberler tarihi ve Kuranı Kerimden alınmış bazı ayetlerin, üstteki yazım ile alakalı olan  açıklamaları, bir belge özelliğinde sergilenmiştir.  Dikkat ederseniz, bütün peygamberler için S.A.V. ifadesi var.  Hz İbrahim için, Tek Allaha inanan Müslüman ifadesi var. Yahudilik ve Hristiyanlıkta da, Tek Allah emri var. Ayrıca, Hz İsa’ya inanan havarileri için ayeti kerimede ‘Müslüman’ vurgusu var.  Ocak 2014

 

 

Arılığımın çevresindeki bazı ayrıntılar.

İlk dört resim: Geçmiş yıllarda, temmuz ayında ve az bir bölgede açan ve kısa zamanda kuruyan kekikler, Allahın izni ile hala ve hala açmaya devam ediyor. Şu an Ağustos ayının 10’nu ve zaman zaman çilenti şekli ile de olsa yağan yağmur sayesinde kimi yerlerde bulunan kekiklerin çiçekleri açık. (Bir uzmanın belirttiğine göre Türkiye, tropikal iklimin etkisine girmiş. Bundan sonra yaz ayında bile olsak  sağanak yağmurlar görülecekmiş) Bu sene Mart kurak, – Nisan ayı rüzgarlı ve kurak, Mayıs ayı serin ve yağmurlu, Haziran ayının ilk haftasın da yağmur eksik olmadı. Seydişehir de, arılığımın bulunduğu yamacın kuzey tarafında bulunan kekikler, 1 Hazirandan itibari ile açtı. Diğer taraflarda bulunan kekikler ise, temmuz ayından itibaren açmaya başladı.

İkinci dörtlük resimler: Kuğulu; Seydişehir ve bu yöre halkının en gözde piknik alanıdır. Son iki yıla varıncaya kadar bu bölgedeki kaynak sularımız, kurumaya başlardı. Yapılan çalışmalar sayesinde, her daim sular akmaya başladı. Lakin, halkımızın özellikle cumartesi ve pazar günleri bu bölgeye yoğun bir şekilde gitmeleri ve olmaz ise olmaz piknik mangallarının dumanları, 3 – 400 mt uzaklara ulaşmaktadır.

Üç ve dördüncü resimler: Her arıcı arkadaşın yapmasında yarar olan veya yapması şart olan, eski – bozuk peteklerden saf mum  elde etme metodu ile alakalı. Önce, çita içerisine örülmüş peteğin rahatça konulan ve eriyen mumun birike bileceği büyüklükte, mutfaklarda kullanılan seyyar plastik dolabının bir gözünü, plastik hurdalığından alınız.

Bu plastiğin dış ölçülerinden 2 cm fazlası ile cam kestiriniz. Bu camın, plastik kap üzerinde kaymaması için, 4 tane 0,5  eninde, 3 – 5 cm uzunluğunda cam kestirip bu parçaları, büyük camın tam kenarlarına karşılıklı birer tane yapıştırınız. Kabı isterseniz, siyah püskürtmeli boya ile boyayınız. Kap içerisine koyacağınız peteklerin tam güneşi görmesi için, belirleyeceğiniz bir yeri, meyilli şekilde kazıp bu kabı koyunuz. Ve sonuç, görüldüğü gibi.

Son resim ise, arılığımızın olduğu bölgeye bir yerden  zaman zaman temiz su gelmekte.  Yeni su gelinceye kadar, bir önceki suyun kalıntısı etrafına kümelenmiş arılar.

Senir Köyü ve Şuhut’ta son günlerim.

Kızım, Okul öncesi öğretmeni olunca ilk görev yeri Afyon – Şuhut’un 7 km uzağında olan, Senir köyü idi. Bu köy, üç tarafı kapalı ve engebeli olan bir arazi üzerinde.  Yakın çevresinde tarım arazisi yok. Hayvancılık, bilinen geçim kaynağı. Yerleşim iç bölgesinde bulunan küçük bahçeler ve içindeki yeşillikler ve ağaçlar olmasa, çevresinde yeşil alan hiç yok. Köyün beş km uzağında yaylaları varmış. Gitmek nasip olmadı. Bu köy ve okul ile ilgili resimler için bakınız: Fotoğraflarla Seydişehir, İnsanlar,  Şuhut Senir Köy ve Doğa

Tarımcılık,  bu yayla bölgesinde yapılıyor. Köyün içinden her daim akan çay, bu bölgeden geliyor. Bu köyden bir önceki yerleşim yeri olan Ortaköy’de yapım anını gördüğüm sulama barajına gelen su, bu köye ait. O zaman görüştüğüm bazı kişiler: Olan tarım yerlerimiz, elimizden gitmesin diye, barajı kendi bölgemize yapılmasını istemedik, demişlerdi.

Okul, köye hakim bir tepe üzerinde. 2012 yılına kadar eğitim karma olup, iki sınıfta yapılıyordu. Kızımın branşı olan  Okul öncesi öğretmenliği 2007 – 2008 yılında, ilkin ana bina içindeki küçük bir odada (yanılmıyorsa) 6 öğrenci ile başlamıştı. Zaman içerisinde 14 öğrenciye kadar çıktı.

Köyde halıcılık, kızlarımızın geçim kaynağı idi. Gittiğimiz ilk yıllarda bir firma adına, doğal boyalı iplerden halı dokuması yapılıyordu. Sonradan kapandığını duydum, üzüldüm. Gençler ve yeni evliler Senir köyü ve Şuhut’ta çalışma sahası az olduğundan, bu bölgelerde oturmayıp, uzaklara gitmekteler. Haliyle yeni doğumlar azaldı. Akabinde köydeki okulda eğitime ara verilip, öğrenciler 2011 – 2012 öğretim yılında Şuhut’a taşınılmaya başlandı. Ben bu toprakları sevmiştim.

Kızımdan ziyade benim için – İlk göz ağrım idi. Ayrıca yeni göreve başlayan bekar ve yeni evliler için, maddi birikimin olacağı yerlerden biridir. Gönlüm razı olmasa’da 2014 yılı itibari ile kızım ve damadım tayinlerini istediler. Bundan böyle bu yerleşim yerlerindeki anılar,  yazılarda ve beyinlerde kalmaya devam edecek. Selam olsun ”Kocatepe” nin bu topraklarına.

Aşağıdaki resimler, Şuhut’un eski tarihi camisinin resterasyonu anında ki görüntüsüdür.

31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (72) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (71) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (69) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (66) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (65) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (63) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (62) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (58) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (56) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (52) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (54) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (48) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (47) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (46) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (45) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (43) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (42) 31.05.2014.1958-herifim, camii, çiçekler (66)

ARI VE ARICILIK HEVESİM !

Bana göre 3 hayvan çalışkandır; At, Arı ve Karınca. Arıcılığı  yıllardır yapmak isterdim. 1987 yılında Alüminyum fabrikasında çalışırken, arıcılık kursuna gitmek istedim. Lakin, kurs yeri ve saatleri uygun olmadığı için, gidemedim.

Emekli olduktan sonra bir ara 2 dönem apartmanımızda yöneticilik yaptım. Bu zaman içerisinde, ilçemizde açılmış olan arıcılık kursuna başladım. Genel kurulda apartman için çalıştırdığım kişi haklı, ben haksız oldum. Tekrar seçtiler ama,  hala ve hala çalıştırdığım kişiyi savunmaya devam etmeleri üzerine, yönetimi bıraktım. Bunu niye yazdım! Toprak ve Arının, verilenleri inkar etmediğine inandığım için.

Kurs sonunda arıcılık sezonu bitmek üzere olduğundan, hemen arıcılığa başlayamadım. 2010 yılı Nisan ayında, kurs hocamın vasıtasıyla  öğretmenlikten emekli bir arıcı ile temas kurup, başlangıç olarak iki arılı kovan  alma konusunda anlaştık. Yalnız arılar kışlık  yerleri olan Antalya’dan geleceklerdi. Sonunda;

22 Nisan 2010 cuma gecesi bir kamyon dolusu kovan geldi. Saat 02.00 de indirmeye başladık. Beş gün sonrası ustam olacak kişinin önerileri ile iki adet kovanı seçtik. Ustamın yanında bir ortağı var. Esas yönetim hoca’da.

Onların yanında bazen sorarak, bazende yaptıklarını gözetleyerek bir şeyler öğrenmeye çalıştım. Mayıs ayı içinde bir hazır ana alarak, 2 kovandan bir 3. kovan çıkarttık. Bu sene çiçek bakımından kısır bir dönem olduğu konuşuldu. Geçen sene ‘oğul’ çok vermişken, bu sene ustalarımın yaklaşık 110 kovanından sanırım, 10 tane oğul alındı.

Her işin kendine göre bir zahmeti var. Haliyle ağır bir işi olmasa da, kovanların yanına gidip gelmek bile bir iş. Bunu şikayet yönünden yazmıyorum. Kovanların olduğu mevkinin, tepelerin ve dağların yanında olması, bana apayrı bir haz veriyordu. Bu işi zevk ala ala yapıyordum vede hoşnut’tum.

İyisi – kötüsü ile 5 ay 10 günlük acemilik ve yaz dönemi, 25.10. 2010 cmt akşamı,  Allah a  şükür selamet üzere bitti. Saat 16 – 17 arası rüzğar ve gök gürültüsü ile başlayan bir güz yağmuru serenomisini yaşadık. Neden sonra yağmur dindi. Bu sefer ustalarla beraber, daha önce indirdiğimiz kovanları bu sefer daha kalabalık bir şekilde kamyona yükledik. Yüklemenin sonuna doğru yağmur tekrar çileşmeye başladı.

Başkaları ile konuşurken, – Benim 2.5 kovanım var, diyordum. İlk iki kovanıma ilave koymuşken, çoğalttığımız kovan sadece damızlık olarak kalmıştı.

Ustalar tekrar Antalya yolunu tutarken ben, komşumun bağına doğru hareket ettim. Daha önceden kovanlarımı nereye koyabilirim! diye düşünceye kalmıştım. Öyle ya sadece benim isteklerim değil, başkaları ne diyecek, buda önemli idi. Ama düşündüğüm kadar değilmiş. Sağ olsun komşum Hasan Gürcan abi, – Şuan deyil ama, şimdilik kardeşimin bahçesine koyalım, sonrasını hallederiz, deyince rahatladım.

Kovanlarımı koyduğum Pınarbaşı mevki,  benim gençlik yıllarımda :  Her yeri sebze bahçeleri, bir karış toprağından bile su sızan; Belli yerlerden ise yaz – kış soğuk suları akan; Dere tepe yeşillik olan; Ortaokula gittiğim sıralar 19 Mayıs ile Mersin – Aydın taraflarından  gelen, gerçek yörük hayatını yaşayan, yaşadıklarını ispat eden kişilerin develeri ile gelip gösterilerin  yapıldığı bir yerdi.

Şimdi ise nerede ise ‘bir karış’ yeşil tepeleri zor bulunan, her yeri beton evlerin kapladığı, sadece yağmur mevsiminde su gözleri açılan, bazı vatandaşların betonlaşmaya direndiği,  yeşillikler arasında bir bölgemiz.

Kovanlarımı koyduğum yer, ‘hala ben varım’ diye bilen bir yeşil bölge. Yakınında da  yazın azalsada devamlı akan bir çay mevcut. Ertesi gün arılarımın hatırını sormaya yanlarına gittiğimde arılar sanki bana – Abi, bizi o kurak tozlu yerde öldürmüşsün; dercesine canlı ve eskisine göre daha hareketli idiler. Çünkü bu bölge, 3 – 5 güne bir sulanan bir yer.

Bu gün 04.10.10 pzt günü, kovanlarımın iki tanesini açtım. Nakliye sonunda bir hasar olup olmadığını görmek istedim. Üzerinde ilave olanın birini açtım, hasar yok. Mayıs ayında ana verdiğimiz kovanı açtım. Bu kovanda daha öncesi bal çıtası almıştık ama, geleceğimize yakın usta açmak istemedi. Bazen zorlamakta olmuyor.

Kovanı açtım ne göreyim; ilk kovanda arısız boş yer görünmezken, bunda arılar üst ,üste binmişler. 9,5 çıta bal ve arı dolu. İkisini alıp, taze çıta koydum. Etraf arı kaynıyordu. Çorabımın üstünden ve 4 yerimi soktular bile. Şu an saat gece yarısın geçti ve  0,30 , sokulan yerlerim hala sızlıyor. Sızlıyor ama; Bacaklarımda sinirsel bir durum var,acaba faydası olur’mu?

Şimdi kovanlarıma  istediğim zaman, tabii ki gerektiğinde istediğim şekilde bakıyor, sağını solunu inceliyor  ve bir şeyler öğrenmeye çalışıyorum. (haklı-haksız) Şunu yap, şunu yapma diyende yok. Zevkim iki katına çıktı. Ölürlersede –  Şahlanırlarsa’da sonuçta benim arım. Ayı’ya sormuşlar:

Ensen neden kalın ?

Kendi işimi, kendim görürüm, demiş.

Ustaların yanında iken, çalışma mecburiyetim olmamasına rağmen, – Hem yardım edeyim, hem bir şeyler öğreneyim, diye 110 kovan benim miş gibi, çalıştım. Hal böyle iken, esas usta öğretmen arıcı, 2 sorumdan sonra  – Çok soruyorsun,  Veya kovan bakım sırası benim kovanlara gelindiğinde -lütfeder gibi-: Şunlarada bir bakalım, derdi. Ben ise, bildiğim bir bilgiyi başkalarına vermek için, ayaklarına gider, gitmek için bahaneler arayan biriyim. Belli değil mi? Yaşadıklarıma atıfta bulunmak için değil. 2011 yılı başında, kendi adımla bu sayfayı açtım ve bildiklerimi siz dahil, herkesle paylaşıyorum.

Arılar insan değil; bir  böcek.  İyi bakarsam, inkar etmeyip hepsi büyüyecek. Evet toprak gibi, arılarda inkarcılığı sevmezler. Ve baktığım kadarını bana verecekler.

İnşaallah, karşılıklı fikirlerimizi paylaştığımız arılı – ballı nice  yıllarda görüşe bilmek  niyazımla. Kalın sağlıcakla.  10.2010    Mecit   ALBAYRAK

Petek bal sırrı hakkında.

Açıklamam herkese ait olmakla beraber özellikle, arıcılık yapan arkadaşlarıma acizane tavsiyem olacak.

Sır, adı üzerinde ‘sır‘. Arıcı olarak bu sır’ları toplayıp, eritiyoruz. Bundan böyle bu ballı sırları -en azından bir kısmını- eritmeyelim. Sırları, Bal bulaşığı ile birlikte kapalı bir kap içerisinde biriktirip, kendimiz veya yakın insanlarımız için -Derde devadır, diyerek yiyelim, ikram edelim. Rabbimin lütfunun nerede olduğunu ancak, lütfeden bilir. Nasibimizde varsa; bizlere de bulaşır. 06.2014

Osmanlılar zamanında Seydişehir de arı kovan sayısı ve vergisi.

- Devlet isterse aklına gelen her şeyin vergisini, vatandaşından alır. –      Seydişehir’in  bilinen kuruluş tarihini inceleyen  bir araştırma yazısı  kitabını okumaya başladım. Bence her bir yeri, inceden inceye okunacak bir yazı olmuş. Arıcılık söz konusu olduğu için  bu bölümü özellikle herkes ile paylaşmak istedim. Bu güzel araştırma  yazısı için kendilerine, teşekkür ederim.  – SEYDİŞEHİR, Fiziki ve Sosyoekonomik Yapı  (1305 – 1920)  Dr. Ayşe DEĞERLİ –

Seydişehir ve bağlı köylerinde arı kovanları ve kovan başı alınan vergilerin, kayıt edilmiş yıllara göre dağılımı:

1502 yılı – 8696 kovan; 1522 yılı – 7256 kovan; 1584 – 10437 adet kovan. Osmanlı Devleti, kovan başı iki (2) akçe vergi alıyormuş.

1845 yılı Osmanlı Devleti Konya – Seydişehir merkez bölgesine ait  Vergi Kayıt Defterlerinde bulunan bilgilere göre ise, kovan başı on (10) kuruş vergi alınmış. Kayıtlı kovan sayısı ve bulunduğu mahalleye göre:

Sofhane Mahallesi (Mh) 14,  Camii Cedid Mh. 57;  Ulu Kapı Mh. 1,  H. Seyit Ali Mh. 17,  Alaylar Mh. 30,  Debbağhane Mh. 23,  Kiçi Kapı Mh.12,  Değirmenci Mh. 56,  Kızılcalar Mh. 60,  Camii Kebir Mh. 9 adet olmak üzere toplam 279 tane kovan varmış.  05.2014